Degelijke, Duitse worstjes

Jeroen Thijssen is culinair journalist en schrijver. mail@jeroenthijssen.nl

Een bekende uit Amsterdam vertelt dat zij bij een pretzel-restaurant gegeten heeft.

"Nu ja", zegt ze. "Een pretzel-cafetaria."

Het woord pretzel is me bijgebleven nadat er een aantal jaar geleden een schok door de wereld ging omdat president Bush junior bijna was gestikt in een pretzel. Bíjna. Hoe een baksel de wereldpolitiek kan beïnvloeden.

En nu is er dus een pretzel-restaurant. Fascinerend! Liggen daar allerlei mensen te stikken, of moet je daarvoor aan de andere kant van de grote plas zijn? En wat kun je meer met een krakeling dan erin bijten?

Ik heb nog meer vragen. Om te beginnen: wat is een pretzel eigenlijk?

Dat ligt ingewikkeld, volgens de bijbel der foodies, 'The Oxford Companion to Food'. Het woord is ontleend aan het Duitse Brezel of het Franse pretzel, beide afkomstig van bracellus, Latijn voor armband. Pretzels zijn baksels van verschillende soorten deeg en komen altijd in acht-vorm uit de oven. Tenzij ze langwerpig zijn. Dan vind je ze op armoedige partijtjes. Hoofdvorm: de krakeling. Smaak: zoet of zout, waarbij de hartige variant vaak zoutkristallen op zijn korstje heeft.

'De gezelligste lunchroom van de buurt,' claimt een recensie over het pretzel-restaurant op Google. Dat zegt natuurlijk niet zoveel. Wie weet heeft de eigenaar dat zelf wel geschreven.

Lunchroom Brezel, want zo heet het, zit op de Sarphatistraat in Amsterdam, op spuugafstand van het Amstelhotel. Het kan nauwelijks over het hoofd worden gezien. Niet door zijn grootte, integendeel, maar wel door het bordje 'Currywurst' en 'Weisswurst' op de ruit. Drie euro voor die Duitse delicatessen, dat is niet duur.

Binnen lijkt Brezel eerder een kabouter-restaurant, zo klein is het. Beneden zitten een broodjescounter en twee stoeltjes, een trap brengt je naar nog twee tafeltjes. Maar schijn bedriegt. Achterin zit een kleine kamer, rondom afgezet met behang en uitzicht op een tuin met daarachter de gracht. Het is knus.

De broodjeskaart is in het geheel niet Duits, maar internationaal, met carpaccio en vitello tonnato, maar ook osseworst en kaas. Er staan wel Brezels op: gewone, met pompoenpitten en met zout. Een apart bordje meldt dat er ook een broodje Nürnbergerworstjes verkrijgbaar is.

Kijk, dat maakt de keuze gemakkelijk. De pretzels kunnen mee naar huis.

Van beneden stijgt een slanke gestalte op, gekleed in een rode boerenjurk - kennelijk een Duitse jurk. Zij zet een mooi bordje neer met daarop een Kaiserbroodje, sla, rucola en stukjes tomaat. Daarnaast staan twee potjes; een met curry en een met mierikswortel, wat ze in Midden-Europa Kren noemen. Tussen de twee broodjeshelften liggen vier miniworstjes gevlijd, voorzien van grillstrepen en een smaak die recht uit het Nibelungenlied lijkt te komen: rijk, vol, van kenmerkende Duitse degelijkheid. Hoe een worstje toch een ster kan zijn, en dat voor 4,95 euro. De koffie is trouwens ook goed.

De worstjes én de Brezels komen uit Duitsland, vertelt de dame in de rode jurk. "We vormen zelf het deeg en bakken dat hier af."

Hoe zijn ze op het idee gekomen om Duitse delicatessen aan te bieden? Om de toeristen, natuurlijk, maar ook omdat, van alle nationaliteiten die in Amsterdam wonen, de Duitsers verreweg de grootste groep vormen.

Voor ons, bewoners van het Zuiden, verklaart dat heel veel. Voor de Brezels tel ik tussen de een en de anderhalve euro neer. Buiten, uit zicht van de mevrouw in het rood, hap ik toe. Zacht deeg is het, zout door de korrels. De pompoenpit-Brezel smaakt een beetje naar champignons.

Heerlijk, en heerlijk exotisch. Blijft slechts één vraag onbeantwoord. Hoe kun je bijna stikken in zo'n ding?

Lunchroom Brezel, Sarphatistraat 42-A, Amsterdam 06 25588235

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden