Defaitisme

Tegenover de woorden of zelfs het geschreeuw van de schender zijn tal van replieken te verzinnen. Maar wat te doen met zijn stilte?

Met de minachting en het zwijgen van de slachter van Theo van Gogh? Of met de leegte die de bommenleggers van Londen na hun vlucht hebben geschapen? Er zijn dagen dat ik bijna hoop dat de stilte louter met stilte beantwoord zal worden. De weerbare stilte van de Londenaars bijvoorbeeld. Jammer alleen dat sommigen zich geroepen voelen om dit vacuüm met hun eigen defaitisme te vullen. Soms met begrip voor de motivaties van de schenders die niet zelden worden gevoed door de angst om zelf getroffen te worden. Gisteren in de brievenrubriek schreef een lezer dat we beter 'de degeneratie van het Westen een halt zouden moeten toeroepen' om de vrome moslimterroristen 'niet te irriteren en te inspireren'. Geen homohuwelijk meer, geen abortus en euthanasie. Ach, en waarom ook niet alvast vijf keer per dag bidden? Gisteren ook, maar dan in de Volkskrant, riep cultuurhistoricus Thomas von der Dunk dat er geen terreurbestrijding kan zijn zonder zelfkritiek. Ja we zijn joods/christelijk opgevoed en dus schuldbewust. Zouden we niet eindelijk de samenhang tussen 'ons politieke opereren' en de 'bommen van Al-Kaida' willen aanvaarden? Von der Dunk schuift alvast de volgende aanslag in de schoenen van zijn eigen bestuurders: door zijn weigering de logica van de schenders te begrijpen 'begint de Nederlandse regering langzaamaan een bedreiging te vormen voor onze veiligheid.' Je kunt zo'n laffe zin akelig vinden. Ik voel meer voor de uitleg van Volkskrant-columnist Arie Elshout, die het Syndroom van Stockholm in herinnering roept: de gegijzelden gaan steeds meer begrip voor hun gijzelnemers tonen en worden de facto hun bondgenoten. De meest droeve en verbijsterende illustratie hiervan wordt dezer dagen in Amsterdam door het bestuur van stadsdeel Oost/Watergraafsmeer gegeven. De dames en heren wensen geen herdenkingsteken op de plek waar Theo van Gogh is afgeslacht: het zou als een provocatie worden opgevat jegens moslims. Je zou maar als Amsterdammer door een coalitie van de Partij van de Aftocht van Martin Verbeet en GroenSlinks bestuurd worden. Om gillend de verhuiswagen in te vluchten. Ach, dit allemaal, het defaitisme, de aftocht en het onvermogen om het relitotalitarisme van Osama bin Laden en Mohammed B. te willen doorgronden, stond al in februari in het pamflet van Geert Mak duidelijk weergegeven. De 'immense woede' van de slachter van Van Gogh had volgens Mak onder andere als bron 'het materialisme en de soms blinde arrogantie van de westerse cultuur, de ontwrichting, de vernedering die moslims - ook in Nederland - ondergaan.'

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden