Debuterende Rus blijft onder alle omstandigheden koel

Arantxa Rus bereikte eenvoudig de tweede ronde van Roland Garros. De debutante raakte niet van de kook onder de nieuwe omstandigheden.

Arantxa Rus toverde een flauwe glimlach op haar gezicht, toen ze na exact 47 minuten had afgerekend met de Française Olivia Sanchez (6-1 6-1). Meer emotie toonde ze niet. Haar zege in de eerste ronde van Roland Garros ontlokte geen oerkreet, gebalde vuist of vreugdesprongetje. Rus hield het simpel en overzichtelijk.

Van een afstandje sloeg coach Ekker zijn pupil met verwondering gade. Hij meende in de blik van Rus gelukzaligheid te bespeuren. Zeker weten deed hij dat niet. Het raden van de gemoedstoestand van de 18-jarige tennisster bleef voor hem een lastige klus. Ze verblikte en verbloosde eigenlijk nooit bij sportieve voorspoed of tegenslag.

Een plukje supporters uit Nederland liet zich eenvoudiger lezen. Zodra Rus op baan 2 verscheen, konden een paar zich niet meer bedwingen. ’Holland’ klonk het uitdagend op momenten dat het spel stil lag. Overdreven of schreeuwerig werden de aanmoedigingen nooit. Tot genoegen van Rus die een beetje huiverig is voor te veel aandacht.

Haar ouders hielden zich muisstil. Verborgen voor hun dochter beleefden ze de wedstrijd uiterst ingetogen. Vader noch moeder stak een hand op, toen Rus haar opwachting op het gravel maakte. „Die twee waren heus blij”, vergoelijkte ze later. „Een polonaise liepen ze niet. Dat doen ze sowieso nooit. Verder heb ik eigenlijk geen idee wie er voor me op de tribune zaten. Leuk was het wel.”

In de kleedkamer hield Rus het eveneens kalm. De deur bleef in de scharnieren zitten en haar schoenen stopte ze keurig in een tas in plaats van hen met een grote boog door de ruimte te slingeren. „Ik douchte, rekte, zweette uit en verstuurde een paar sms’jes. Niets bijzonders. De gebruikelijke routine na een duel.”

Haar debuut op Roland Garros bracht haar hoofd niet bepaald op hol. Ze vond het gravel lekker spelen en bloosde licht bij het passeren van wereldtoppers, al voelde ze wel hoe de druk haar spieren verstramde. Rus worstelde als gevolg hiervan tien minuten bij het slaan van een dubbelhandige backhand. Vertraging leverde het euvel niet op. Sanchez werd in no time naar huis gestuurd.

Met dezelfde onverschilligheid keek ze vooruit naar haar volgende tegenstandster. Rus moest een analyse van de Kazakse Jaroslova Sjvedova schuldig blijven. „Ik weet niet precies wie ze is. Ik kan me geen beeld vormen van haar spel. Het beste houd ik vast aan mijn eigen strategie. Zoals vandaag.”

Deze gelijkmatigheid maakt Rus een verademing voor coaches. Ze hoeven niet omzichtig onderwerpen te vermijden uit vrees haar zelfvertrouwen te beschadigen. Kritiek of opmerkingen over haar potentie doen geen kwaad. Zo noemde trainer Ekker haar recentelijk in een interview ’geen briljantje’. De ontboezeming leverde niet eens een gefronste wenkbrauw op.

Ondanks twijfel over de reikwijdte van haar talent groeide ze uit tot vaandeldrager van het Nederlandse tennis. Voor de grand slam in Parijs kwalificeerde zich verder geen landgenoten. Een stagnatie in hun ontwikkeling, mentale opdoffers of blessures zorgden ervoor dat spelers als De Bakker, Haase en Krajicek zich niet plaatsten. De laatste heeft zich een anonieme rol als die van Rus nooit kunnen veroorloven. Als ’zus van’ waren alle ogen altijd op haar gericht. Elke stap in haar ontluikende carrière zorgde voor ophef. Rus, van wie geen wonderen werden verwacht, kon zich stressvrij voorbereiden op een leven als professional. Haar kneedbare, ongecompliceerde karakter gaf een extra impuls.

Geruisloos nadert Rus de drempel van de top-100. Het publiek moet nog wennen aan de blonde verschijning. Patriottistische gevoelens, zoals Sluiter of Verkerk in het verleden opriepen, brengt ze nog niet borrelend aan de oppervlakte. Op haar partij tegen Sanchez kwamen landgenoten merendeels uit nieuwsgierigheid af. Fel oranje kledij werd slechts door een enkeling gekozen.

Heel anders dan hoe de Fransen reageerden op hun lokale held Ouanna, die vóór Rus een wedstrijd speelde op baan 2. Het gejuich trok Gaël Monfils naar de wedstrijd. Op zijn tenen probeerde de nummer 11 van de wereld bovenaan de trap een glimp op te vangen van de slagenwisselingen. Toen de suppoost hem eindelijk doorliet, zocht hij vliegensvlug een lege plek op de eerste rij waar hij enthousiast klapte voor Ouanna.

Rus streeft geen sterrenstatus na. Het Nederlandse publiek moet zich laten inspireren door haar prestaties op de baan. Op pittige uitspraken of een flamboyante levensstijl kan niemand de inwoonster van Monster betrappen. Haar zege op Roland Garros bracht Rus hoe dan ook roem en aandacht. Als ze nog een ronde doorkomt, imiteren kinderen wellicht haar ingetogen lach. Zelf vond ze de interesse ’wel leuk’.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden