'Debat ecoduct leed onder Bambi-romantiek'

De laatste twee ecoducten van de Veluwe gaan morgen open, maar van feest is geen sprake. Gedeputeerde Jan Jacob van Dijk blikt terug op de commotie rond de 'tolpoortjes voor herten'.

Twee jaar geleden kwam er nog een heuse prinses aan te pas toen het ecoduct van Buurlo werd opgeleverd. Margriet knipte het lint door. Maar nu de laatste twee van de in totaal negen ecoducten die de Veluwe ontsluiten, open gaan en het project van 49 miljoen euro is voltooid, zijn het de boswachters die de hekken weghalen.

Het rumoer dat in november ontstond over het afschot van herten, heeft wat een feest zou moeten zijn, behoorlijk 'verstierd', zegt de Gelderse gedeputeerde Jan Jacob van Dijk (CDA). Oké, er komt dit voorjaar nog een symposium, en dat kan volgens Van Dijk ook een feest zijn. Maar de euforie is ver te zoeken.

De actiegroep Faunabescherming en de Partij voor de Dieren noemden het ecoduct bij Hulshorst in november nog een 'schiettent', omdat er maar een beperkt aantal herten overheen mag. De rest wordt afgeschoten.
"Deze twee partijen hebben de opening van het ecoduct aangegrepen om hun strijd tegen de jacht te voeren, terwijl deze zaken niets met elkaar te maken hebben. Op de Veluwe doen we al sinds jaren aan zogenoemd populatiebeheer. Dat wil zeggen dat er zo'n 1900 herten kunnen leven, zonder dat ze de landbouw schaden of het verkeer hinderen. Afgelopen najaar leefden er maar liefst 4000 herten in het gebied. De helft moest worden afgeschoten, ook al bestonden er géén ecoducten. Dat afschieten doen we heel gericht. In de omgeving van ecoduct Hulshorst leefden 120 herten, en dat konden er maar 15 zijn. Dat afschot had weliswaar niets met het ecoduct te maken, maar tegenstanders van de jacht brachten dat wel zo. Ze spraken van een 'vuurpeloton' en 'schietkansels'. Ik heb dat destijds populisme genoemd, en dat vind ik nu nog steeds. Met name de Partij voor de Dieren heeft niet zuiver gehandeld."

U kreeg niet alleen de wind van voren van de tegenstanders van de jacht, ook uw eigen partner Natuurmonumenten noemde de ecoducten 'tolpoortjes', en verweet u 'bestuurlijke bravoure'.
"Leuk is anders, maar het hoort erbij. Jarenlang zijn we samen opgetrokken, ook in de communicatie, maar het hoofdkantoor in 's Graveland kreeg zo veel boze telefoontjes van mensen die vonden dat er niet geschoten moest worden. Daarom hebben ze in de richting van de leden voor een time-out gepleit. Dat begrijp ik ook wel. Maar feitelijk is er tussen Natuurmonumenten en mij geen enkel verschil van mening."

Ook niet over het afschot?
"Ook niet over het afschot."

U bedoelt dat Natuurmonumenten ondanks het protest tegen het afschot bij het ecoduct gewoon heeft deelgenomen aan het halveren van de hertenpopulatie op de Veluwe?
"Zij staat voor haar taak."

Ecologe Bea Claessens die de 'moeder van de ecoducten' wordt genoemd, noemde de kritiek op afschot 'een uitwas van de stedelijke samenleving'.
"Ik begrijp wat zij bedoelt, maar wil het anders zeggen. Als ik met iemand uit Elspeet of Neede spreek, kijkt die totaal anders naar de natuur dan iemand uit Amsterdam. Ik verwijt niemand iets. In de stad wordt romantisch naar natuur gekeken, en als het over dieren gaat plopt snel het zielige Bambi-verhaal op. Hier op de Veluwe zien we dat die natuur beheerd en beheerst moet worden, in samenhang met andere belangen. Dat zijn twee verschillende visies, terwijl politiek en media vooral vanuit de stad opereren. Dat schetst de spanning waarin ik als provinciaal bestuurder moet opereren."

Toch moet het verhaal over de negen ecoducten die vanaf morgen als het ware de Veluwe openen, voor beide groepen aantrekkelijk zijn.
"Maar dat is het ook! Mensen die denken dat ecoducten alleen voor herten zijn, vergissen zich. Het hert is het icoon van de Veluwe, dus ik begrijp die kijk wel, maar ecoducten zijn ook bedoeld voor kleinere zoogdieren, reptielen, insecten en zelfs flora. Voor vlinders zijn ze bijvoorbeeld heel belangrijk, het lukt hen niet een snelweg over te vliegen. Door de negen ecoducten kunnen dieren en planten uit het geïsoleerde gebied weg, en zich vermengen met andere populaties waardoor ze minder kwetsbaar zijn voor ziekten en weersomstandigheden. Via die verbindingen kunnen ze ook migreren als een veranderend klimaat daar om vraagt. Voor alle partijen is dit een succesverhaal, maar vooral voor de natuur."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden