De zegelautomaat is op een gegeven moment wel van de toonbank verdwenen

Welk voorwerp staat op een ereplaats in uw huis, wat neemt u beslist mee als er brand uitbreekt? Misschien is het niet eens het kostbaarste wat u heeft. Vaak bepalen herinneringen en emoties wat ons dierbaarste bezit is.

"Bijna een eeuw geleden begon mijn opa een kruidenierswinkel in Broek in Waterland. Hij was een van de eersten in Noord-Holland die zich aansloten bij DE SPAR, wat stond voor Door Eendrachtig Samenwerken Profiteren Allen Regelmatig. Mijn vrouw en ik zijn juist de hekkensluiters. Tot onze pensionering, afgelopen zomer, runden wij het laatste Sparretje in de wijde omtrek. En nu heeft Broek geen buurtsuper meer.

Ik ben letterlijk in de winkel geboren. Als veertienjarige ben ik er gaan werken. Deze zegelautomaat was toen al jaren in gebruik. Hij stond op de toonbank, met rollen zegeltjes van tien, vijf en één cent. Klanten mochten voor 10 procent van hun aankoopbedrag aan zegels kopen. Een vol boekje leverde een aardige rente op, maar de mensen spaarden ook voor uitjes die DE SPAR organiseerde. Heel Broek ging in gehuurde bussen naar Carré, naar Snip & Snap. Of op excursie, naar de zeepfabriek in Rotterdam bijvoorbeeld. Daar werd echt naar uitgekeken, want op vakantie, dat was er in die tijd nog niet.

Toen ik de winkel net had overgenomen, kwam ik Janny tegen op een dansfeest in Monnickendam. Het was meteen dik aan. Twee dagen na onze bruiloft stond ze al in de winkel, we zijn niet eens op huwelijksreis geweest. We hebben 38 jaar met z'n tweetjes de winkel gedaan. Dan heb je laten zien dat je samen goed kunt, of niet soms?

DE SPAR was ons leven, zonder overdrijven. We hebben altijd hard gewerkt. Alleen op zondag en dinsdagmiddag waren we dicht. 's Zomers gooiden we de zaak drie weken op slot, maar na twee weken waren we alweer present om te bevoorraden. Bovendien: als je zo lang een buurtwinkel hebt in een dorp als Broek, dan kent iedereen je en omgekeerd. We hebben kinderen zien opgroeien, trouwen, zélf kinderen zien krijgen. De zegelautomaat is op een gegeven moment van de toonbank verdwenen, maar het witte snoepemmertje met tumtummetjes bleef. Daar stonden de kinderen op te wachten, hoor.

Een paar jaar geleden moest ik een operatie ondergaan. Janny kon me overdag niet bezoeken in het ziekenhuis, want ja, de winkel. Toen hebben we gezegd: als Janny 65 wordt, is het mooi geweest.

28 juni sloten we voor het laatst af. De schappen waren zo goed als leeg, want de dag ervoor was het nog hartstikke druk geweest. Een klant had via de e-mail iedereen in Broek gemobiliseerd: Maak Posch Los. Wij wisten van niks. Nou zijn we nuchter aangelegd, maar dat zijn dingen, die doen je wat.

Het hele dorp liep uit voor onze afscheidsreceptie. We zijn enorm in het zonnetje gezet. Armen vol cadeaus, overal bloemen. Koop liever een bon, zei de bloemenman tegen de mensen, Dirk en Janny kunnen al die bossen niet kwijt. Nog steeds halen we elke week bloemen zonder af te rekenen."

Zegelautomaat van: Dirk Posch (64)

In bezit sinds: ca. 1954

Aanschafwaarde: onbekend

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden