Het WK volgens HH

De worsteling van goede voetballers: het zijn de mooiste verhalen

Henk HoijtinkBeeld Maartje Geels

Voetbal is mooi als het goed wordt uitgevoerd, als het lukt. Het kan ook heel mooi zijn, mooier soms in bepaalde zin, als het niet lukt, als het niet gaat zoals gewenst. Duitsland voorlopig: prachtig om te zien.

Het is een klassiek patroon. Het is lang goed gegaan, misschien te lang te goed: sinds 2006 nooit minder dan de halve finale op een eindtoernooi. Misschien heeft de coach te lang aan hetzelfde vastgehouden, maar hoe voorstelbaar is niet die neiging? Ook als het niet lukt, is nog te zien hoe goed de Duitsers zijn: in de tweede helft tegen Mexico en vooral in het begin tegen Zweden. Maar het vonkt niet meer. Of het vonkt even niet.

Welk van die twee zinnetjes waar is, is de intrigerende vraag. Interessanter wat mij betreft dan een ploeg vloeiend spel te zien spelen, de in wezen ongelaagde perfectie van tiki-taka. Ja, zo goed kunnen goede voetballers met elkaar zijn. Dan kan het vanzelf gaan. Wat valt er meer over te zeggen?

Toen de laatste tien minuten van de wedstrijd tegen Zweden waren aangebroken, zei de Duitse commentator: "Na al die jaren van ontwikkeling, van opleidingscentra, trainers en vakmensen, heeft Duitsland nu geluk nodig." Schitterend gezegd: kaler kon het niet meer zijn.

Hervorming

Duitsland is vernieuwend geweest in de hervorming van zijn voetbal. Maar ook vernieuwing, al het uitgedachte, kent grenzen. Het gaat gauw over tactiek: dat Duitsland te aanvallend zou spelen, dat bijvoorbeeld de backs halve buitenspelers zijn. Dat heette in de afgelopen jaren zo'n vernieuwing, ja: de backs zouden een steeds grotere rol krijgen. Maar backs blijven backs, niet de beste voetballers. Hoe Frankrijk de Duitse backs in de halve finale van het EK 2016 opving en opsloot: in de kleinste ruimte, vaak tegen de achterlijn, konden ze natuurlijk niets meer uitrichten.

Coach Löw had tegen Zweden vier andere spelers opgesteld. Het leek even beter te gaan, daarna toch weer niet. Ook dat is een patroon bij ploegen in deze situatie. Het kan dan in de kern niet meer om tactiek gaan, om hoe de coach schuift, hoe de backs spelen. Voetbal is uiteindelijk een spel van het hoofd. In de hoofden van de Duitsers is het onrustig, twijfel knaagt. Het gaat niet meer zoals het ging. Waarom? En wat nu?

Ik denk niet voor het eerst aan Portugal twee jaar geleden: Europees kampioen met haperend voetbal. De worsteling van goede voetballers, geen plastic voorspoed, het zijn de mooiste verhalen. Of het verhaal van Duitsland nu zo'n lang verhaal kan worden als het Portugese toen, valt te betwijfelen, maar gelukkig mag het nog voortduren: we mogen in de hoofden van worstelende voetballers blijven kijken.

Hier en daar werd na de nederlaag tegen Mexico geschamperd, echt waar, dat dit dus het land was waar we zo nodig naar moesten kijken, dat we dat beter niet konden doen. Blijf kijken naar Duitsland (als we het al deden dan), nu des te meer!

Henk Hoijtink schrijft elke dag een WK-column. Lees hier eerdere afleveringen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden