De woede is terug op het Tahrir-plein

Bij demonstraties in Egyptische steden vallen negen doden

Schietend komen honderden, in camouflageledij gestoken mannen het plein op rennen. "Is dat het leger?" De vraag gonst over het Tahrir-plein. De duizenden demonstranten kunnen het nauwelijks geloven. De 'beschermers van de revolutie' laten hun ware gezicht zien.

Het regent rubberen kogels en traangasgranaten. De menigte zet het op een rennen, huilend - van het traangas, en omdat het leger zich tegen hen heeft gekeerd. De soldaten steken de achtergebleven bezittingen in brand en jagen de laatste demonstranten door de straten van het centrum van Caïro. "Dit is niet afgelopen", schreeuwt een bebaarde man. "God zal jullie straffen." Na zonsondergang keren inderdaad honderden betogers terug naar het plein.

Acht dagen voor de parlementsverkiezingen in Egypte, is de aanstekelijke mix van woede en saamhorigheid van tijdens de revolutie weer helemaal terug. Vanaf vrijdag is het Tahrir-plein weer bezet gebied, waar wordt gestreden voor de idealen van de revolutie die in de afgelopen acht maanden langzaam zijn weggeëbd.

Honderden jongeren vechten twee dagen onafgebroken met de politie. Vrijwilligers hebben weer een veldhospitaal ingericht, en overal klinkt de leus: 'Het volk eist het vertrek van de veldmaarschalk'. De woede richt zich tegen het leger, dat na de opstand in januari de macht overnam van president Moebarak en aanvankelijk als de bevrijder werd gehuldigd.

De 'tweede revolutie', waar radicale activisten al maanden om roepen, lijkt te zijn uitgebroken. Behalve in Caïro zijn er tijdens het weekeinde ook grote demonstraties in Suez, Alexandrië, Aswan, Mansoera en Noord-Sinaï. Het gaat er hard aan toe: in Caïro vallen zeven doden, in Alexandrië komen twee demonstranten om. De gevechten op het Tahrir-plein worden weer muzikaal begeleid door met stenen op lantaarnpalen te slaan. De vele honderden gewonde demonstranten worden achterop motoren gezet en naar het ziekenhuis gebracht. "Ze mikken op onze hoofden", waarschuwt Magy Boetros, een Koptische demonstrante. "Tien mensen hebben al een oog verloren."

De demonstranten zijn teleurgesteld over de trage hervormingen, de aanhoudenden repressie en de telkens weer uitgestelde berechting van Moebarak. Op vrijdag demonstreren honderdduizenden mensen tegen de 'junta'. Enkele honderden demonstranten, voornamelijk aangesloten bij revolutionaire jeugdgroepen, blijven na de demonstratie kamperen op het Tahrir-plein. Op zaterdag begint de confrontatie met de politie.

Ook groepen die geen rol speelden tijdens de revolutie zijn het afgelopen jaar gepolitiseerd. De frontlinie wordt gedomineerd door de harde kernen van de twee grote voetbalclubs in Caïro, Ahly en Zamalek. "Wij haten de politie", vertelt Ahmed Salem, een jonge Ahly-supporter. Hij vertelt trots dat de voetbalsupporters 'al jaren gewend zijn om met de politie vechten'.

De staatsmedia berichten uitgebreid over de hooligans op het Tahrir-plein die 'als doel hebben de verkiezingen te verhinderen'. Het is olie op het vuur van de demonstranten die de staatsmedia ervan beschuldigen nog altijd in dienst te zijn van het oude regime. "Het zou me niets verbazen als het leger dit allemaal in scène heeft gezet om de verkiezingen af te lasten", zegt callcenter-medewerker Hossam el-Bagary. "Het maakt me ook niets uit; de verkiezingen zijn een farce."

Politieke partijen doen geen uitspraken over de rellen op het Tahrir-plein. Een van de weinige politieke machten die zich niet afzijdig houden is de salafistische presidentskandidaat Aboe Ismael, die zijn supporters oproept naar het plein te gaan. Midden in de nacht worden de salafisten met gejuich onthaald. De politieke verschillen worden even opzij gezet. "Wij zijn één hand", scandeert de menigte, die tot dat moment voornamelijk uit liberale jongeren bestond.

Onder de strijdkreet 'allah akbar' bewijzen de ultra-orthodoxe moslims zich als goed-georganiseerde strijders. "Ik vind ze een beetje eng", geeft een studente medicijnen die in het veldhospitaal werkt toe. "Maar uiteindelijk moeten we met elkaar leren leven. Wij zijn allemaal Egyptenaren."

Het leger moet dan nog komen.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden