De winst van de neuro en zeuro

Hoe realistisch is het onderzoek van de ChristenUnie naar een splitsing van de euro?

Wat schieten we op met twee euro's in plaats van één?

Op het eerste gezicht is opsplitsing een idioot plan. De euro heeft veel economisch voordeel gebracht, door het gemak waarmee particulieren en bedrijven in andere landen kunnen kopen en verkopen.

Natuurlijk is de eurozone nu in de greep van de crisis, maar dat ligt niet aan de munt. De schuldencrisis is van banken overgeslagen naar overheden. Burgers durven niet meer te consumeren, investeerders lenen niet meer uit. Dat wil zeggen, investeerders durven de zuidelijke lidstaten geen geld meer te lenen. Noordelijke landen kunnen heel gemakkelijk aan geld komen, de rente die zij betalen is historisch laag en soms zelfs negatief - dan krijgen ze geld toe op hun lening.

Hebben Noord en Zuid dan toch verschillende munten nodig?

Misschien wel, want onder de praktische strubbelingen van de crisis schuilt een wezenlijk economisch probleem: Zuid-Europa is veel minder concurrerend op de wereldmarkt dan Noord-Europa. Duitse producten - zoals auto's en machines - zijn over de hele wereld in trek, Nederland exporteert volop land- en tuinbouwproducten.

Zuid-Europa heeft weinig te verkopen. Frankrijk en Italië hebben wel luxeproducten, Spanje, Portugal en Griekenland zijn bekend als vakantiebestemming - maar ook daarvoor zijn ze nu te duur. Vroeger konden ze hun munt devalueren, nu zitten ze vast in de euro.

Een bestaande muntunie splitsen, kan dat technisch wel?

Als regeringen en parlementen dat willen, kan het. Regels bestaan er niet voor. Economisch en financieel wordt het wel een zeer ingewikkelde operatie. Alle bezwaren tegen een Griekse exit uit de euro gelden nog sterker voor opsplitsing van de muntunie. Zo zullen de buitenlandse schulden van de zuidelijke landen alleen maar zwaarder wegen als ze een eigen, zwakkere munt krijgen. De gevolgen voor de noordelijke landen en voor de Europese financiële sector zijn niet te overzien. Ook contracten tussen bedrijven worden getroffen: wie moet wat betalen aan wie, in welke valuta?

En waar loopt straks de grens tussen neuro en zeuro?

Dat is, naast alle praktische problemen, de hamvraag. Duidelijk is dat Portugal, Spanje, Italië, Griekenland, Malta en Cyprus bij het Zuiden horen. Duitsland, Nederland, Finland, Oostenrijk en Luxemburg vormen het Noorden. Maar wat te doen met Slowakije, Slovenië, Estland en Ierland, om nog maar te zwijgen over België en Frankrijk?

Frankrijk is het echte probleem. Wat economische cultuur betreft hoort het land bij het Zuiden, aan de andere kant kent Frankrijk zeer concurrerende bedrijven. De Franse rente daalt, investeerders laten zich blijkbaar niet afschrikken door president Hollande.

Al met al is het onwaarschijnlijk dat politici het eens worden over een boedelscheiding tussen Noord en Zuid, als ze dat al willen. Het wachten is op een geniaal plan voor één munt met flexibele koersen per land of regio, al lijkt dat erg veel op terugkeer naar nationale valuta's.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden