Column

De winnaars en de verliezers van het sportjaar 2015

Bert van Oostveen, de favoriet voor de titel verliezer van het jaar, wist zijn baan te behouden. Beeld ANP

Wie mogen zichzelf de sporthelden van 2015 noemen? En wie gaan de boeken in als de grootste verliezers? Een overzicht van sportredacteur Henk Hoijtink.

De verliezers

10. De Hollandse School
Ten grave gedragen op 6 september 2015: Turkije-Nederland 3-0. "De enige die met de Hollandse School nog succesvol is geweest", zei oud-trainer Wim Rijsbergen, "is een familie die twee schilderijen van Rembrandt verkocht voor tachtig miljoen."

9. Roger Reijners
Het werd geen hype, het Nederlands vrouwenteam op het WK - en niet alleen door het onhandige tijdsverschil met Canada. Coach Roger Reijners stapte op. Als ons vrouwenvoetbal al kan groeien, dan niet aan de hand van deze doodse Limburger.

8. De goedgelovige Tukker
Nee, het was niet pas in de laatste jaren dat luchtfietser Joop Munsterman FC Twente naar de gallemiezen hielp. Eind vorig decennium hadden alle voetbalclubs last van de crisis, alleen FC Twente niet - en iedereen geloofde dat daar.

7. Michael van Praag
Volstrekt kansloos als uitdager van Fifa-voorzitter Sepp Blatter. Het is ergens goed voor geweest, zou de uitleg kunnen zijn, nu Blatter alsnog is gevallen. Maar zo 'brandschoon' als Van Praag hem werkelijk waar noemde, bleek ook zijn uitgesproken favoriet Michel Platini niet.

6. Bert van Oostveen
Zou op 1 moeten staan. Hoofdverantwoordelijke voor het grootste echec in de Nederlandse voetbalgeschiedenis, met zijn keuzes voor Guus Hiddink en de onervaren Danny Blind. Maar ja, wie zijn baan behoudt, kan niet de grootste verliezer zijn.

Bert van Oostveen Beeld anp
Wesley Sneijder tijdens het duel Turkije - Nederland dat met 3-0 verloren ging. Op de achtergrond bondscoach Danny Blind. Beeld anp

5. Louis van Gaal
Hij kan veel, maar aankopen is nooit zijn sterke punt geweest. Ongetwijfeld mede doordat hij het diep in zijn hart het liefst helemaal niet zou doen, als geboren kneder van talent. Misschien is zo bezien de uitschakeling van Manchester United in de Champions League zo vreemd niet: hoe meer zo iemand mag uitgeven, hoe fouter het gaat.

4. Robin van Persie
Verbannen naar Fenerbahçe, de aanvoerdersband van Oranje ontnomen, zijn honderdste interland drie invalminuten in Kazachstan, gepasseerd daarna. Op zondagavond was hij daarover gebeld door bondscoach Blind, op maandagochtend stond het in de krant, op verontwaardigde toon. Maar hoe onrechtvaardig was het werkelijk?

3.Danny Blind
Drie nederlagen in vier EK-kwalificatieduels. Het waren vier 'finales' geweest. In woord zei hij dat er gewonnen moest worden, hoe maakte niet uit, in gebaar ging hij volgens de Hollandse School met open ogen de ondergang tegemoet. Moet ons nu zeggen dat het anders moet, realistischer. De juiste boodschap, maar kan hij er nog de juiste man voor zijn?

2. Johan Cruijff
Het had zo gepast kunnen zijn: dat ze bij Ajax in stilte met het werk uit zijn naam waren gestopt, en dat wij uit eerbied voor en medeleven met de zieke legende zijn mislukte revolutie hadden verdrongen. Hij koos zelf voor de pijnlijkste weg: hij wilde nóg een keer terugkeren, Ajax had daaraan geen behoefte.

Oud-leerling Marco van Basten in Voetbal International: "Als het allemaal zo soepel verloopt, zou Ajax wel gek zijn om het op te geven. Maar vrijwel iedereen is weggestuurd of weggelopen. Dat zegt alles."

1. Guus Hiddink
Is zelfontluistering een woord? Niet zo'n groot verliezer, omdat hij toch maar mooi bij Chelsea terecht kan? De Britse journalist en tv-presentator Piers Morgan: "If Hiddink is a better bet to revive Chelsea than Mourinho, then I'm Darth Vader.''
En ik de paus.

Guus Hiddink, interim-trainer bij de Engelse club Chelsea. Beeld getty

De winnaars

10. Kenny Tete.
Bijzondere doorbraak in een land dat niet kan verdedigen. Zo jong en zo'n sliding, dat dat nog kon. Verdedigend een groter talent dan zijn trainer bij Ajax, Frank de Boer. Sterker, ons grootste sinds Wim Suurbier en Ruud Krol.

9. Oguzhan Özyakup.
Nederlands-Turkse voetballer die in Nederlandse jeugdteams speelde. Maar op 6 september 2015, in de achtste minuut al, liep hij pardoes door de weer eens gapende defensie van het Nederlandse A-team. Hij scoorde voor Turkije en luidde de nekslag voor Oranje in. Zou straks op het EK kunnen spelen - hij wel.

8. Aad de Mos.
De beste analisten? Wim Kieft, René van der Gijp, Kenneth Perez. Maar Aad de Mos mocht er ook zijn, na Turkije-Nederland (3-0): "We zijn in de maling genomen door Cruijff."

(Hij heeft ons ooit die eeuwige buitenspelers opgelegd, bedoelde Aad, enkel en alleen omdat hij ze zelf nodig had om ruimte voor zijn acties te maken.)

7. John Stegeman.
Behoedde Heracles voor degradatie en staat er nu vierde mee. Was ooit assistent van Gertjan Verbeek, die later niet verhulde dat hij hem maar niets vond. Laatst werd Verbeek naar Heracles gevraagd: dat was toch knap wat daar gebeurde? Dat vond Verbeek ook, maar hij vertikte het om Stegeman te noemen. Hier dan maar, op de jaarlijks ingeruimde plaats voor de trainer die het best met een kleinere club presteert.

Tete, een geweldige sliding. Beeld anp

6. Leo Beenhakker
Stapte in 2015 na 50 jaar uit het voetbal. Zijn wereld was klein geworden en de telefoon ging nooit meer af, vertelde hij in de Volkskrant. Maar juist tijdens het gesprek wordt hij een paar keer gebeld. Die telefoon gaat toch best vaak af, hè, zegt interviewster Antoinnette Scheulderman. Beenhakker: "Jaaaa wijffie, speciaal omdat jij er bent laat ik ze bellen, nou goed?"

Dank, Don Leo, mooie kerel om met respect en een fijne glimlach aan terug te denken.

5. Marcel Brands
Het succes van kampioen PSV werd al gauw het succes genoemd van Toon Gerbrands, de directeur die er rust zou hebben gebracht en iets als een topsportklimaat. Nou, de technisch directeur was er al wat langer en hij stelde toch de selectie samen, de evenwichtigste van Nederland, de enige waarmee in Europa iets uit te richten is.

4. Frank de Boer
Als voorbeeld van wellevendheid ook een winnaar, als hij eens niets wint.

3. Björn Kuipers.
Dachten we niet allemaal dat hij het een beetje kwijt was, toch wat blasé misschien na de Europese finales, die van de Confederations Cup en de WK-wedstrijden die hij had mogen fluiten? Onzin, natuurlijk. Hij gaat naar het EK - ook hij wel.

2. Dirk Kuijt.
Nee, Feyenoord kampioen maken, dat zal ook hij waarschijnlijk niet kunnen. Maar zijn terugkeer is al van grote waarde, niet alleen voor Feyenoord: de levende les is hij van wat teamsport vraagt en inhoudt. Bedankte er terecht voor, toen hij in een al heilloze situatie bij Oranje werd teruggevraagd. Hadden ze toch even eerder mee moeten komen.

Leo Beenhakker, een mooie vent. Beeld photo_news

1 Phillip Cocu
Zwaarder nog dan de titel van PSV weegt de plaatsing voor de tweede ronde van de Champions League. Nee, hij zal niet zeggen dat zijn vriend Frank de Boer in al die jaren in Europa wel wat meer stevigheid had mogen opstellen - hij denkt het natuurlijk wel. Heeft als trainer nu al meer perspectief, want alleen internationale prestaties kunnen in het buitenland echt tellen.

Cocu, een realistische trainer. Beeld photo_news
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden