'De wijn heeft me helemaal te pakken'

Door kenners worden de grote wijnen van Bordeaux gerekend tot de mondiale eredivisie. Zeker de wijnen van de châteaux die deel uitmaken van de classificatie van de Médoc en Graves -in 1855 opgemaakt ter gelegenheid van de Wereldtentoonstelling- genieten veel prestige. Wie erbij hoort, mag zich Grand Cru Classé noemen en kan zijn wijn verkopen voor een hoge prijs.

Ronald de Groot

Sinds enkele jaren heeft een Nederlander twee van deze fameuze châteaux in bezit. Eric Albada Jelgersma, afkomstig uit de supermarktwereld, maakte een oude droom waar en verwierf Château Giscours in 1995 en Château du Tertre in 1998. Beide châteaux bevinden zich in de appellation Margaux. Giscours is 3e Grand Cru Classé, Du Tertre geniet de status van 5e Cru.

Eric Albada Jelgersma (61) nam in 1972 de helft van de aandelen van een regionale Végé-groothandel over van zijn vader. Vervolgens kocht hij de rest van de aandelen van zijn oom. ,,Om goed zaken te kunnen doen en om te kunnen groeien, moet je alleen zijn. Dat maakt je veel slagvaardiger, omdat je alleen aan jezelf verantwoording hoeft af te leggen over nieuwe aankopen of uitbreiding.''

In een aantal jaren wist Albada Jelgersma het bedrijf uit te bouwen tot een flinke groothandel, die inmiddels was omgedoopt tot Unigro. Unigro werd een flinke internationale speler op supermarktgebied, toen het met De Boer samenging tot het nieuwe bedrijf Super De Boer, waarin Albada Jelgersma meerderheidsaandeelhouder werd. In 1995 vond hij het tijd om zijn functie als directeur neer te leggen en meer in de luwte te opereren.

Zijn opvolger Rob ter Haar zette zijn werk voort en nam Vendex Food Group over (onder meer Edah), waarna het bedrijf werd omgedoopt tot Laurus. Laurus is nu bezig met de overname van de supermarkten onder de naam Groenwoudt. ,,Als deze overname doorgaat, zitten we in marktaandeel nog maar één procent achter Albert Heijn. Albert Heijn heeft 28 procent marktaandeel, wij na de overname 27 procent. Als alle gefuseerde bedrijven goed op elkaar zijn ingespeeld, kunnen we Albert Heijn beter beconcurreren. Het is tijd dat er tegenspel wordt geboden aan een bedrijf dat zo'n dominante positie heeft op de Nederlandse markt.''

Met het neerleggen van zijn functie als directievoorzitter van Unigro vond Albada Jelgersma het tijd geworden zijn leven een andere richting te geven. Wijn is altijd al een passie geweest en hij wilde proberen een château in Bordeaux te kopen. In 1978 had hij al eens een bod gedaan op Château Bouscaut, een Grand Cru in de Graves, maar dat was niet doorgegaan omdat hij te weinig had geboden.

,,Toen deed zich een paar jaar terug een prachtige kans voor om Château Giscours over te nemen. Er waren meer kapers op de kust, maar die wilden het alleen overnemen als ze ook de grond in bezit kregen. De eigenaar wilde die echter niet verkopen en ik was de enige die bereid was alleen de beheersmaatschappij van het château over te nemen. De zoon van de eigenaar, Pierre Tari, was dusdanig in de financiële problemen geraakt, dat hij wel móest verkopen. Zijn vader Nicolas, inmiddels 94, is tot op heden nog altijd de grootste eigenaar van grond en gebouwen.''

,,Na de overname was wel duidelijk waarom anderen het niet op deze manier wilden doen. We waren in een soort rattennest terechtgekomen. De zus van Pierre, Nicole, voor 9 procent eigenaar van de grond, verzette zich op alle mogelijke manieren tegen de overname. Zij heeft de wildste verdachtmakingen geuit, om ons zoveel mogelijk zwart te maken. Zij hoopte op deze manier aan te tonen dat er sprake was van 'mismanagement', de enige manier om het huurcontract tussen de eigenaren van de grond en de beheersmaatschappij op te zeggen.''

,,Het dieptepunt was in 1998, toen ze beweerde dat er van alles aan de wijn werd toegevoegd: melkeiwit, water, suiker. Te ridicuul voor woorden. Dat vonden velen in de Bordeaux ook, wij zijn van alle kanten gesteund. De onderzoeksrechter heeft de zaak doorverwezen naar een deskundige, in afwachting van seponering. Het was duidelijk dat wij alles hadden gedaan om de kwaliteit te verbeteren. De wijngaarden helemaal hersteld, de gistingsinstallaties, de gebouwen. Het verkeerde ook in een belabberde staat. De beheersmaatschappij kon ik voor 15 miljoen francs (zo'n 5 miljoen gulden) overnemen, maar daarna moest er eerst ongeveer 70 miljoen francs aan schulden worden afgelost.''

,,Nu zegt Nicole Tari dat ze het contract, dat tot 2018 loopt, tegen die tijd gaat opzeggen. Maar haar broer is nog altijd mede-eigenaar, met het eerste recht op koop en zodra dat kan worden uitgeoefend, verschaf ik hem daarvoor de middelen. Inmiddels is vijftien hectare in mijn bezit gekomen vanwege datzelfde eerste recht op koop. Nicolas wilde deze grond aan de buurman verkopen, maar realiseerde zich niet dat de beheersmaatschappij het eerste recht op koop heeft. Zo kon ik het voor dezelfde prijs overnemen, met aftrek van 35 procent, de waarde van de druivenstokken, die eigendom zijn van de beheersmaatschappij.''

,,Ondanks alle problemen heb ik nooit spijt gehad van de overname van Giscours. Ik kan heel goed tegen stress, ik blijf dan juist heel rustig. Alle schandalen, alle problemen, ik laat het langs me afglijden. Het is een beetje zielig voor Nicole Tari. Ze verschijnt op officiële presentaties gewoon nog met een badge van Château Giscours. Ik vraag dan wat de zin daarvan is. Ze loopt rond als de grote châtelaine, terwijl ze niet in dienst is van Giscours en nergens bij betrokken is.''

,,Sinds begin dit jaar heb ik er een goed gevoel over. Ze kunnen niets meer verzinnen om ons dwars te zitten. De kwaliteit van de wijnen is goed en ze verkopen goed. Daarnaast kon ik buurchâteau du Tertre overnemen voor een schappelijke prijs. Het wordt helemaal in de oude glorie hersteld. Dat is helemaal van ons, en daar kunnen we ook al onze sociale verplichtingen nakomen. Ik heb begrepen hoe belangrijk dat is. Je moet er zijn, af en toe rondlopen in zo'n soepjurk, dat soort dingen. Prima, we moeten saamhorigheid tonen, de concurrentie internationaal is moordend. Fransen zijn nu eenmaal vreemde snuiters, dat zeggen ze zelf ook. Ik voel me daar prima bij. Alleen wil ik nog goed leren proeven. Ik weet wat ik lekker vind en wat niet, ik heb destijds twee weken cursus gevolgd op de universiteit en ik hoop de tijd te vinden er nog veel meer te leren. En misschien komt er ook nog wel een derde château bij. De wijn heeft me helemaal te pakken.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden