De Wijk / De Grote Leider moet weer gaan onderhandelen, maar heeft de stekker er zelf uitgetrokken

Laten we aannemen dat Kim Jong-il van Noord-Korea een rationeel leider is. Verplaats u eens in de gedachtewereld van deze man, ook al is dat zonder het overwinnen van enige weerzin niet mogelijk. Ga ervan uit dat hij in zijn denken niet wordt gestoord of beïnvloed. Want hij is alleenheerser.

Dissidente meningen worden niet getolereerd; tegenstanders worden geëlimineerd. Maar, zoals alle alleenheersers, heeft hij het gevoel voortdurend bedreigd te worden, zowel door zijn eigen mensen als door de buitenwereld. Overleven bepaalt zijn handelen. Hoe overleeft een alleenheerser in een boze wereld? Stelt u zich voor dat de Grote Leider hardop nadenkt.

„Op korte termijn heb ik geen probleem, want leger en veiligheidsdiensten zijn loyaal. Het volk komt niet in opstand, want dat is te druk bezig met overleven. Dat moet voorlopig zo blijven. Want de massa komt pas in opstand als ze zicht op verbetering heeft. Dat is de basis van elke revolutie, heeft kameraad Mao mij geleerd.

Mijn partijgenomen en ambtenaren zijn voorlopig ook loyaal. Als ze dat niet zijn ontneem ik ze hun privileges en kunnen ze met het volk gras gaan eten.

Aan het Westen heb ik geen boodschap, want dat wil alleen maar zijn wil opleggen. Kijk naar Iran. Het is toch te gek dat een schurk als Bush bepaalt of dat land wel of geen raketten en kernwapens mag hebben, terwijl hij wel Afghanistan en Irak binnenvalt. Bush kan mijn rug op. Die 40.000 Amerikaanse troepen aan mijn zuidgrens zijn geen partij voor mijn miljoen soldaten. En die slappe westerse democratieën hebben geen trek in grootschalige bombardementen waardoor mijn arme volk nog meer moet lijden.

Maar hoe meer ze verbaal tekeergaan, hoe steviger mijn positie. Want mijn volk zal achter mij staan in deze moeilijke tijden.

Ik word die Amerikaanse sancties wel langzamerhand beu. Hoe haalden ze het in hun hoofd onze financiële tegoeden te bevriezen omdat wij illegale geldtransacties zouden doen en in de illegale wapen- en drugshandel zouden zitten?

Deze krankzinnige beschuldigingen dwongen mij het overleg over mijn kernwapenprogramma vorig jaar november te beëindigen, ook al schopte ik daarmee mijn Chinese vrienden tegen de schenen. Maar zij begrijpen mij wel, want ook zij zijn faliekant tegen elke inmenging van buitenaf.

Maar die sancties en isolatie kunnen op de lange termijn mijn positie ondermijnen, zeker als mijn Chinese kameraden de druk gaan opvoeren. Alleen van hen krijg ik nog voedsel en energie, maar zij willen geen spanningen in de regio. Want dat schaadt hun economische ontwikkeling.

We moeten weer gaan onderhandelen, maar ik heb zelf de stekker uit de onderhandelingen getrokken. Concessies kan ik niet doen niet, want daardoor toon ik zwakte. Dat ondermijnt mijn geloofwaardigheid bij mijn geliefde volk.

Ik moet daarom een nieuw feit creëren; een feit waar de wereld niet omheen kan en waardoor ik hen dwing tot een stap in plaats van andersom.

Natuurlijk leidt dat tot de roep om meer sancties op korte termijn. Maar die zullen wel meevallen. Want die westerse slappelingen zullen vinden dat hun sancties vooral mijn volk zullen treffen. Ze hebben gewoon geen keus: op de langere termijn moeten zij met mij onderhandelen.

En natuurlijk wil ik mijn kernwapenprogramma en raketten opgeven. Maar daarvoor eis ik een hoge prijs en vrede. Dat maakt mij in de ogen van mijn volk de overwinnaar. Ik besluit nu tot een nucleaire test. En als de bom nog niet klaar is, dan zorgen onze ingenieurs wel voor een andere megaontploffing. Dat creëert een nieuw feit en schroeft de prijs voor het opgeven van mijn wapenprogramma’s verder op. Niet nu, maar wel later.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden