De wederkomst van een westerse nachtmerrie

Iraniërs roepen dezer dagen blij "hij komt terug". Je denkt dat ze het over de messias hebben, maar nee, ze doelen op Mahmoed Ahmadinejad, president van Iran van 2005 tot 2013. Conservatief en voortdurend scheldend op het Westen. Ahmadinejad maakte zijn politieke comeback afgelopen week zelf bekend. "Als God het wil, zien we elkaar in 2017!", zei hij verwijzend naar de presidentsverkiezingen die dan worden gehouden.

Het gonsde al langer van de geruchten dat de oud-president de ambitie had terug te keren in de politieke arena. Hij zou ter voorbereiding al wekelijks bijeenkomsten houden. Bovendien had hij acht maanden na zijn presidentschap al een 'Vrienden-van-Ahmadinejad-mediaclubje' opgericht, dat de aandacht voor zijn persoon warm moest houden en zijn rivaal, de gematigde president Rohani, moest afkraken.

Het verlies dat de conservatieven bij de afgelopen parlementsverkiezingen leden, wordt wel toegeschreven aan het feit dat ze geen sterke leider hebben. Ahmadinejad, die vooral onder de armeren op het platteland veel steun geniet, zou volgens analisten de enige zijn die de conservatieven weer op één lijn kan krijgen.

Ahmadinejad-fans bewonderen de 'eenvoudige religiositeit' van de oud-president. De smidszoon, met immer samengeknepen ogen van het vele lassen, kon zich gemakkelijk profileren als vriend van het volk. Hij zou er wel even voor zorgen dat de olie-opbrengsten op de tafels van de armen werden gebracht. Maar dat gebeurde niet. Het land gleed economisch af door de internationale sancties. Iran kwam internationaal in een isolement terecht, mede door Ahmadinejads anti-westerse retoriek.

Iraniërs in de grote steden moeten dan ook niets van Mahmoed Ahmadinejad hebben. Zij wijzen op het mismanagement en de talloze corruptieschandalen die zich hebben voorgedaan tijdens zijn regeringsperiode. Aan de huidige gematigde president, Hassan Rohani, de ondankbare taak om puin te ruimen. Sinds diens aantreden in augustus 2013 zijn er al diverse corruptieschandalen aan het licht gekomen. Zo werd in mei 2014 zakenman Mahafarid Amir Khosravi opgehangen. Hij zou 2,6 miljard dollar hebben verduisterd bij veertien Iraanse banken.

In datzelfde jaar werd Mohammed Reza Rahimi, vice-president onder Mahmoed Ahmadinejad, veroordeeld tot een gevangenisstraf. Hij zou hebben samengewerkt met zakentycoon Babak Zanjani om via diens bedrijf Iraanse olie te verkopen en zo de sancties tegen Iran te omzeilen. Zanjani, die eind 2013 al was opgepakt, moet het ministerie nog 1,9 miljard dollar terugbetalen. Onlangs werd hij ter dood veroordeeld.

Ook werden er begin 2014 functionarissen uit de regering Ahmadinejad opgepakt wegens corruptie. Het betrof nota bene personen die fraudebestrijding in hun takenpakket hadden.

Misschien niet eens zo verrassend dus dat de naam Ahmadinejad deze week ook in verband werd gebracht met de Panama Papers: de documenten van het Panamese juridische adviesbureau Mossack Fonseca die onder meer via deze krant aan het licht kwamen. Mossack Fonseca heeft tijdens het presidentschap van Ahmadinejad ook gewerkt voor Iraanse oliebedrijven die onder de sancties vielen, zoals Petrocom, dat in handen is van de Iraanse staat. Of Ahmadinejad zelf aandelen had in dit of een soortgelijk bedrijf, is nog niet duidelijk.

De timing is hoe dan ook ongelukkig want als om de 'rechtvaardige redder' Ahmadinejad een aura van corruptie komt te hangen, zou dat zijn nieuwste politieke ambities flink kunnen schaden.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden