De wandelende tak is eigenlijk het saaiste huisdier van Nederland.

'En anders neem je maar een wandelende tak!' Dat hoort menig kind dat geen hond, kat of konijn van de ouders mag hebben omdat die te bewerkelijk zijn. Aan een wandelende tak kun je je geen buil vallen. Dat is een beestje dat oogt als een takje en bijzonder traag door zijn terrarium beweegt. Onderhoudsarm. Het is al een belevenis wanneer hij toevallig een pootje verschuift wanneer je kijkt.

Maar er zijn mensen die helemaal wild zijn van wandelende takken. Die hebben zich verenigd in Phasma, een Nederlands-Belgische werkgroep van liefhebbers van wandelende takken en bladeren of Phasmida, zoals de insecten officieel heten. Er blijkt van alles wetenswaardigs over de diertjes te bestaan. Er zijn 2900 soorten, waarvan de grootste 55 centimeter lang is. De Indische wandelende tak, eind negentiende eeuw door Franse missionarissen naar Europa gebracht, is het bekendst. In vergelijking met sommige andere soorten (neem de Acrophylla Titan, die moet je bijna aan de halsband leggen) ziet hij er een beetje iel uit. Maar hij is populair. Jammer is dat ze alleen 's nachts bewegen. Overdag hangen ze er maar een beetje bij, als een roerloos takje of blaadje. Echt spelen kun je er niet mee. Wil je ze verplaatsen, dan moet dat 'met zachte dwang, zonder het dier vast te pakken'.

De leden van Phasma hebben een blad met dezelfde naam, met artikelen als 'De wandelende tak en de eekhoorn', 'Alweer een wandelende tak verschenen op een postzegel' en 'Help, mijn vriend kweekt wandelende takken'. Twee keer per jaar is er een 'informele' bijeenkomst, afwisselend in Nederland en België. Er komen gemiddeld enkele tientallen leden opdagen. Op de website van de werkgroep zien we dat er dia's worden vertoond, we zien mensen gebogen over tafels met bakjes en we zien dat er 'overtollig kweekmateriaal' wordt gedistribueerd. Zo kunnen beginnende leden eenvoudig en kosteloos aan hun takkenverzameling beginnen.

Het ziet er allemaal wat ingetogen uit, bij de wandelende-takkenvereniging. Een zaaltje met aandachtige toehoorders -jong en oud, man en vrouw, dat wel- van iemand die uitlegt dat er niet in takken (dood noch levend) of hun eitjes mag worden gehandeld binnen de vereniging. Een rondleiding door een tropische kas. Liefhebbers van wandelende takken oefenen hun hobby uit met zorg. Ze spuiten tweemaal daags met een bloemenspuit water in hun terraria om de boel vochtig te houden, maar richten niet op de diertjes: wandelende takken houden er niet van om natgespoten te worden. Nee stel je voor, ze zouden eens uithalen met hun allesverwoestende kaken. Dan heeft de wandelende tak voorgoed zijn onschuld verloren. Tot die tijd blijft hij gewoon het saaiste huisdier van Nederland.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden