DE WANDELBLADEN

Rechters krijgen steeds vaker wandelaars en boeren of wandelaars en gemeenten tegenover zich. In Egmond redde de edelachtbare voetpaden, die door boeren ten onrechte met illegale hekken en bordjes voor wandelaars waren afgesloten. Ook het klooster van Egmond, dat voetgangers van de paden probeerde te weren, werd in het ongelijk gesteld. De paden zijn volgens de rechtbank openbare weg. Nog voor de zomer zal er tussen Egmond en Heiloo een officieel pad worden opengesteld, meldt het voorjaarsnummer van De Vrije Wandelaar, het blad van de wandelorganisatie Nemo (¿4,50, tel. 020-6817013). Nemo had de gemeente Egmond gevraagd de toegang bij de rechter aan te kaarten.

In Holten heeft Nemo voorlopig minder succes. Daar wil de gemeente een eeuwenoud kerkenpad naar de Holterberg van de kaart vegen, onder druk van villabewoners. Volgens de gemeentelijke wegenlegger is het pad echter openbaar. De rechtbank moet zich nog uitspreken over deze zaak. Het blad van Nemo besteedt verder aandacht aan 'politiek en wandelen', een thema dat volgens Peter Spruijt passé is (“De wandelaar is consument pur sang en in wezen a-politiek, hij is een zelfbewuste levensgenieter, die avontuur en comfort wil”) en dat volgens Steven van Schuppen erg actueel is (“Zeker in een land waar natuur en landschap zo sterk onder druk staan als in Nederland, is er een strategisch bondgenootschap nodig met de natuur- en milieubeweging”).

Te Voet, de Wandelkrant van Nederland (¿3,45, tel. 030-6956853), constateert tussen wandelreportages uit Zutphen, het land van de Overijsselse Vecht en de Blauwe Kamer bij Rhenen door dat de wandelaar in het Groene Hart in de knel zit. Bij alle strategische plannen tot behoud van het Groene Hart komen wandelbelangen vaak op de laatste plaats. In het 'open' middengebied van Holland en Utrecht gaat het om de boeren en om natuur en milieu. Recreatief medegebruik is nog steeds een onderontwikkeld begrip, stelt Te Voet. Vrolijker in het blad is het interview met dierentekenaar Peter Vos. Hij is een wandelliefhebber. Niet alleen vanwege de vogels die hij onderweg kan schetsen, maar ook om het ritme en de meditatie: “Die stappen gaan de hele tijd: boem boem boem boem en dat geeft een ritme wat mensen die mediteren ook willen bereiken. dat geeft rust in je kop en ruimte voor andere gedachten.”

Op Lemen Voeten, tijdschrift voor voettochten (¿7,95, tel. 020-6271715), mediteert ook al over het Groene Hart. Tegen alle vooroordelen over 'de binnentuin van de Randstad' in zijn er nog steeds mensen die de vele tiendwegen, openbare kaden en jaag- en kerkenpaden weten te vinden en die zich willen laten verrassen door de toch nog vrij plotselinge overgang van verkeerslawaai naar landelijke rust. Met name Zuid-Holland heeft met een 'Groen Netwerk' geprobeerd wandelaars te gerieven. Maar, is de vraag in OLV, is de belangstelling bij wandelliefhebbers door de aanleg van middellange wandelroutes ook gegroeid? Wat is de economische betekenis van de wandelaars voor het gebied, wat besteden ze onderweg en kan het onverhard wandelen in het Groene Hart er ook toe bijdragen dat het open karakter behouden blijft? Veel aandacht voor wandelen op het platteland in OLV, dat onder meer de westelijke (Italiaanse) Alpen verkende, verbroedering waarnam tussen Duitsers en Fransen in Lotharingen (niet ver van de loopgraven van Verdun) ging 'strunen' in het Grunnens Land, van Lauwersmeer tot aan de Dollard.

Op Pad, tijdschrift voor actieve vakanties van de ANWB (¿8,95), wandelde met columnschrijver Koos van Zomeren, die midden in het Groene Hart woont. Van Zomeren vindt zichzelf geen wandelaar. “Vergeleken met de gemiddelde Nederlander loop ik veel, elke dag zo'n anderhalf uur. Maar dan gaat het wel om de confectievorm van wandelen, in vijf kwartier de Hollandse Kade op en neer, tussen de middag of, als ik geen zin heb om te werken, wat eerder. De meeste van mijn uitstapjes hebben geen andere rol dan het uitlaten van de hond en het verzetten van mijn gedachten. Heel veel van wat ik schrijf, heb ik al lopend bedacht en geformuleerd.” Het landschap vindt hij overigens niet bijzonder: hij genoot in het begin vooral van de confrontatie met het weer. “Het landschap zelf, die veenweiden, is weinig opwindend; ik heb het echt léren waarderen. Maar ook hier heb je betere dagen, dat het landschap je als het ware optilt.” Tegelijk ziet Van Zomeren de volte van Nederland. Het open houden van het Groene Hart betekent problemen ergens anders. “Met die volte is het net als met de stalen kogel in een flipperkast: je klapt altijd wel ergens op. De enige oplossing is het in acht houden van bepaalde beleefdheidsregels, maar juist die worden overtreden”, zegt Van Zomeren, die op staande voet mountainbikes wil verbieden en ook af wil van de regel dat snelverkeer altijd voorrang heeft. Op Pad maakte wandelreizen naar Wales (de Cambrian Way) en Bourgondië (de Tour de Puisaye), fietsreportages in Spanje (Burgos-Valencia) en van Pakistan naar China (de Karakoram Highway) en peddelde per kano in Fins Karelië. Verder testte het blad fietstassen en campingbranders.

Recreatief Wandelen, orgaan van de Belgische Grote Routepaden (GR), is na twintig jaar een florerend blad met Herman van Hilst als inspirerende hoofdredacteur (¿8,-, tel. 00.32.3.2327218). In het jongste nummer van het driemaandelijks orgaan staan onder meer wandelreportages uit de meedogenloze Sarek in Noord-Zweden (bergachtig, nat en zwaar terrein, brede ijsrivieren, zelfs bitter koud in de zomer en muggen in overvloed), uit het Beierse Woud (prachtig natuurpark met een groot padennet, ook rijk aan Bier en Bürwurz), langs de Schwabenweg voor pelgrims van Konstanz naar Einsiedeln in Zwitersland en door het groen van Bergen op Zoom naar Antwerpen (goed te doen in drie of vier dagetappes).

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden