De vreemde dreiging van het water

Marjolijn van Heemstra Beeld Maartje Geels
Marjolijn van HeemstraBeeld Maartje Geels

Het raam lekt. Tijdens de aanhoudende regen vanmorgen heeft zich een kleine plas gevormd op de vloer. Nu staat er een emmer onder die langzaam vol druppelt.

Er is veel water deze zomer.

Een vriend in Mumbai, het vroegere Bombay, schrijft dat hij gek wordt van het vocht in zijn kleren en meubels sinds vorige maand zijn appartement onderliep na een ongewoon zware moesson. Soms ben ik bang, schrijft hij, dat het hier nooit meer helemaal droog wordt, alles ruikt naar regen. Zijn huis voelt niet langer als thuis. Er gaat een vreemde dreiging uit van al dat water in mijn spullen, schrijft hij. Hij droomt sinds deze zomer vaak dat hij verdrinkt.

Mijn schoonbroer stuurt foto's door van modderige plassen in de woonkamer en keuken van hun huis op Sint-Maarten een paar uur nadat Irma over het eiland heeft geraasd. Hij en zijn vrouw hadden zich verschanst in de douche toen het oog van de orkaan boven hun woonplaats hing en werden van twee kanten door het water bestookt, uit het riool steeg het omhoog, uit de hemel kletterde het naar beneden.

Kort na de foto's stuurt mijn schoonbroer een filmpje, ze rijden door de buurt, de voorruit van de auto is ingeslagen, alles om hen heen is nat en kapot. Ze zoeken hout om het raam te barricaderen voor de volgende storm arriveert. We maken ons zorgen. Om hen en om de baby die ze over een paar maanden verwachten.

Ik denk aan 'Het eind is ons begin' van de Engelse schrijfster Megan Hunter. Een onheilspellend boek over een mysterieuze natuurramp en een vrouw wier vliezen breken op het moment dat haar woonplaats, Londen, onder water loopt.

Onder water

Ik las het deze zomer en kreeg er kippenvel van. Voor het eerst kon ik het me levendig voorstellen: mijn fiets, mijn huis, mijn stad onder water. En de enige vraag die dan nog overblijft: hoe krijg ik mijn kinderen op het droge?

Het is alsof ik ongewervelder word, schrijft mijn Indiase vriend. Een paar dagen later zoekt hij nog altijd naar de juiste verwoording van het effect dat al die nattigheid op hem heeft. 'Ik word zachter, minder mens, misschien zijn het de oersoep-associaties.'

'Dat water, de zee, is in ons', lees ik in een interview met filosoof René ten Bos. En er wordt nog zoveel meer water voorspeld. De regen tikt op de bodem van de emmer onder ons raam. Vroeger vond ik dat een prettig geluid.

Marjolijn van Heemstra is theatermaker en schrijver. Haar Trouw-columns zijn gebundeld in 'Het groeit! Het leeft!' Reacties naar info@marjolijnvanheemstra.nl

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden