De vraag blijft: Hoe smaakt Hans?

De Zwitserse psychiater Bruno Bettelheim beschouwde sprookjes als uitingen van de duistere geest en ontleedde ze op Freudiaanse wijze: Oedipus complex, Id en überich deden zich gelden in een spel van fantasie en werkelijkheid.

Gewone mensen weten beter. Sprookjes zijn echt gebeurd, lang geleden, net zoals er staat. Jammer dat je ze niet echt meer mee kunt maken. Hoe zou het huisje van de heks van Hans en Grietje bijvoorbeeld hebben gesmaakt? Of Hans zelf? Kijk, daar kom je niet achter.

Edith Koenders van 'Geluksperen, roverballetjes & paradijskoekjes' probeert in elk geval een deel van deze werkelijkheid te reconstrueren. Zij gaat uit van de sprookjes van Hans Christian Andersen, zoekt een sprookje uit en geeft daarbij een recept, dat in het betreffende sprookje voorkomt.

Een aardig procédé, maar de schrijfster legt zich wel twee belangrijke beperkingen op. Zij kan alleen verhalen gebruiken waarin eten voorkomt, wat veel bekende sprookjes buitensluit, én zij kan alleen putten uit het werk van Andersen, waardoor veel beroemde sprookjes buiten dit kookboek blijven. 'Hans en Grietje', bijvoorbeeld.

Is het erg? Nee, hooguit jammer. Wat overblijft is een uitdagend kookboek voor kinderen, prachtig geïllustreerd door Adriaan van der Hoeven. Het voorwoord is een pagina over Hans Christian Andersen, dan beginnen de recepten. Op iedere linkse pagina staat een stukje uit het sprookje met een korte samenvatting, op de rechtse staat het recept.

Geluksperen, bijvoorbeeld, uit 'Het geluk kan in een stukje hout liggen'. Nee, had ik ook nooit van gehoord. Een heerlijk toetje, gemakkelijk te maken en heel duidelijk opgeschreven voor de kindertjes. Toch gaat de schrijfster nergens door de knieën, en geeft zij recepten die het een en ander vragen van de kleine kok. Bij IJspaleis, uit 'De ijsjonkvrouw' (nee, opnieuw nooit van gehoord) moest ik me zelfs nog achter mijn oren krabben. IJs bedekken met geslagen eiwit en dan zeven minuten in de oven? Volgens Koenders blijft het ijs koud, en inderdaad, ze heeft gelijk. Een spectaculair en heerlijk gerecht. Ik heb het gemaakt voor de kinderen, volgende keer laat ik het door de kinderen doen. Want een beetje acht- tot tienjarige kan hier heel aardig mee uit de voeten. Er staan griezelige recepten in die de geest prikkelen. Gebakken kindervingertjes, en Gebraden kraai, bijvoorbeeld.

Mijn aandacht werd onmiddellijk getrokken door Luchtige Zwanenomelet uit 'Het lelijke eendje' (ja, die ken ik wel.) Gelukkig hoeft de kok van Koenders geen zwaneneieren te nemen. Het recept vermeldt gewoon 'eieren'.

Koken is een feest uit dit boek. Jammer dat die andere sprookjes er niet in staan. Nu blijft de grote vraag: hoe smaakt Hans?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden