De voetballers van de lagere elftallen in Den Haag wogen gemiddeld 103 kilo.

Onlangs heb ik in de Italiaanse provincie Marche een week lang boven op een tweehonderd meter hoge heuvel gezeten. Het was zo`n week om bij te komen en boeken te lezen. De eerste twee boeken waren van het genre één adem, in dit geval dus twee adems. Vanaf mijn heuvel vergat ik eerst urenlang de vergezichten, omdat ik van meet af aan gefascineerd was door de biografie van Harry Muskee (`De Missie`) die Jeroen Wielaert heeft geschreven. Toen ik dat prachtige boek uit had, ging het genot door met het pas verschenen `Als de kraaien overvliegen` - voetbal in Den Haag en Scheveningen.

Dat Haags-Scheveningse voetbalboek is een co-productie van 22 schrijvers. De auteurs zijn Adriaan Bontebal, Boozy, Peter Bos, Diederik Gerlach, Cor Gout, Cees Grimbergen, Paul Groenendijk, Arend Jan Heerma van Voss, Immetje (Emma Moen-Knoester), Kees van Kooten, Koos Meinderts, Ger Moen, Wim Noordhoek, Paul Steenhauer, Hans Steijger, Joost Steins Bisschops, Jimmy Tigges, Paul van Vliet, Wim Willems, Chris Willemsen, WBA en Harry Zevenbergen. Laat ik het kort houden: het ene verhaal is nog mooier dan het andere. Zo moet een plaatselijk voetbalboek zijn! Voor de extra-nostalgische napret zijn in de achterflap 27 plakplaatjes gestopt, met de logo`s van clubs, de schaarbeweging van Law Adam, cartoons en foto`s van Martin Kloor (de lelijke invaller-voetballer van Holland Sport die van zijn trainer Cor van der Hart altijd deze opdracht meekreeg: `De wedstrijd moet kapot`), Piet de Zoete, Dick Advocaat, Theo van de Burch, en natuurlijk Aadsje Mansveld.

`Als de kraaien overvliegen` is een subliem boek over een voetbaldorp, dat allesbehalve het mijne is. Toen ik nog bij mijn club in Rotterdam voetbalde, was vóór het seizoen altijd de vraag in welke afdeling ons eerste elftal zou spelen: de Goudse afdeling, de Rotterdamse afdeling inclusief de Zuid-Hollandse eilanden, of de Haagse afdeling. De voorkeur ging uit naar Gouda - prettige clubs, beschaafde tegenstanders. In Rotterdam werd vooral grof gespeeld en de bijbehorende `boeren van de eilanden waren nog te stom om in je schijnbeweging te trappen`. Den Haag was het ergst. Voor zover ik me herinner hadden in Den Haag alleen JAC en SV `35 nette leden, voor de rest bestond het Haagse voetbal uit aso`s. De voetballers van de lagere elftallen wogen er gemiddeld 103 kilo, hun vrouwtjes waren helblond, ze hadden allemaal verschrikkelijk grote borsten en in de kantine keek je die meiden zo in hun kruis. En wat ook altijd opviel bij een voetbalwedstrijd in Den Haag, was dit: de wedstrijd bestond uit twee keer drie kwartier schelden. Je hoorde woorden die je niet kende, maar het was wel zeker dat het meestal om een verschrikkelijke ziekte ging. Al die ervaringen, plus het eeuwige gedonder bij FC Den Haag, hebben mij al vroeg een anti-Haagse voetbalhouding bezorgd. Voetbal in Den Haag - ik moest er niets van hebben, al heb ik bij ADO-Ajax wel voor het eerst de jonge Johan Cruijff zien voetballen. (Het publiek vond Harry Heijnen beter!).

Maar, het moet gezegd, na het lezen van dit Haags-Scheveningse voetbalboek, bezie ik het Haagse voetbal intussen wat milder. Toch wel een mooie subcultuur, eigenlijk. Alleen plaatje 27 klopt natuurlijk niet. Typisch Haagse oplichterij: de witte broek van een junior is zwart gemaakt en Harry Zevenbergen zet er onder `Het tenue van Wassenaar 4`. Laat ik nu toevallig weten wie dat voetballertje is: Theo de Groot, de vader van mijn goede collega Jaap de Groot, die op het plaatje in actie is voor De Volewijckers. Theo werd in een later leven straaljagerpiloot, maar eerst ook nog even in Ajax 1 de medevoorwaarts naast Rinus Michels!

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden