De vlakke aanloop is net zo wezenlijk voor de Tour als de Champs-Élysées

'De dorpjes waar nooit iets gebeurt, behalve die ene keer dat de Tour langskomt, laten Frankrijk van zijn meest nostalgische kant zien.'Beeld EPA

Eindeloze maisvelden, kastelen en hooibalen die vanuit de lucht 'vive le tour' vormen. De meeste actie komt in de eerste Tourweek van een renner die demarreert om langs de kant zijn collega's toe te juichen. Het beeld wordt tientallen keren in slowmotion herhaald.

Even traditioneel als die eerste vlakke ritten, is de kritiek erop. Ze zijn te lang, te voorspelbaar. Waarom kabbelt het peloton eerst 230 kilometer door het Franse land als de uitkomst - een onvermijdelijke massasprint - al vaststaat? Dat kan ook in zestig kilometer. Dan hoeft die anonieme Fransman niet meer een hele werkdag vergeefs voor het peloton uit te rijden, en dan krijgen wij kijkers veel sneller actie voorgeschoteld.

Maar die vlakke aanloop is net zo wezenlijk voor de Tour als de Champs-Élysées. Hij laat Frankrijk van zijn meest nostalgische kant zien. De dorpjes waar nooit iets gebeurt, behalve die ene keer dat de Tour langskomt, de kathedraal waarvan Herbert Dijkstra weet dat in 1389 de koster van de toren kukelde. Wie herinnert zich niet de lome vakantiedagen uit zijn jeugd, toen de pelotons ook al eeuwigdurend door zonnebloemvelden gleden. Slow television in optima forma.

Die etappes dragen bovendien de belofte van wat komen gaat. Na een week ontvlamt de Tour ineens, met renners die over kasseien beuken, botsen en vallen. En wat te denken van Het Grote Lijden, vanaf vandaag in de Alpen.

In de Volkskrant zei balkunstenaar Soufiane Touzani dat zijn broertje van 15 niet de spanningsboog heeft om een hele voetbalwedstrijd te kijken. Hij bepaalt zelf wel wanneer hij goals terugkijkt. "Als Ronaldo heeft gescoord, staat dat drie seconden later op Snapchat." Voetbalwedstrijden dan maar inkorten tot twee keer een kwartier? Nee, laten we juist in het tijdperk waarin we onze wensen direct kunnen vervullen, die oneindige eerste Tourweek koesteren.

In de rubriek Ongeschoren Benen schrijven fietsminnende Trouw-redacteuren Joris Belgers, Niels Markus en Koos Schwartz vanaf de bank over tourgerelateerde randzaken.

Lees meer nieuws en achtergronden over de Tour de France terug in dit dossier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden