Recensie

De Verlossing boeit pas als het te laat is

Het familiedrama 'De Verlossing' speelt zich af in een kleinburgerlijk Vlaams milieu. Beeld RV
Het familiedrama 'De Verlossing' speelt zich af in een kleinburgerlijk Vlaams milieu.Beeld RV

De verlossing
Theatergroep Suburbia
Regie Albert Lubbers
Tekst Hugo Claus
Gezien 1 juli 2017, Stadslandgoed De Kemphaan, Almere
★★★☆☆

Sara van der Kooi

Een moeder die op sterven ligt, haar dode zus, een vader die de hele dag bij zijn kippen rondhangt, een uitvretende zoon en een werkeloze dochter: het is bepaald geen gezellig gezelschap in de voorstelling 'De Verlossing' van theatergroep Suburbia. Een grote platte doos op een door bomen omgeven veldje, vormt het decor voor hun huis met bruinige meubels en een morsige keuken. Daar voltrekt zich het leven van deze mensen, vol onderlinge nijd en misplaatste verwijten.

Hugo Claus schreef het familiedrama 'De Verlossing' (1996), dat zich afspeelt in een kleinburgerlijk Vlaams milieu, als een pijnlijk humoristisch en quasi naturalistisch toneelstuk. Door het vette Vlaamse dialect wordt de treurnis van hun gefrustreerde samenleven zo mogelijk nog sterker voelbaar. Wel even wennen: kippen heten 'kiekens' en een 'mise-en-plis' is een watergolfkapsel.

Moeder Magda, een rol van Marie-Christine de Both, lijdt enorm onder haar langzaam door kanker opgevreten lichaam en het overlijden van haar zus Marleen, waarvoor ze zichzelf verantwoordelijk acht. Vader Oscar - een door Wouter van Lierde prachtig vormgegeven neurotische sjacheraar - denkt dat iedereen erop uit is om hem een loer te draaien. Zoon Karel (een rolvaste Bram de Win) is een kille koopjesjager en dochter Julia (een lekker scherp spelende Hanne Arendzen) steunt haar moeders doodswens, vooral om haar vader dwars te zitten. Dode zus Marleen tenslotte, een satanische rol van Mirjam Stolwijk, spookt in en rond het huis. Dreinend als een kleuter smeekt ze haar zus om samen naar de kwakzalver te gaan die haar zal genezen. Maar Magda is niet meegegaan en zuslief vond haar vurig gewenste verlossing niet.

Het stuk van Claus is een zwartkomische schets van het menselijk tekort die regisseur Albert Lubbers verluchtigt met zang en dans. Helaas weet de voorstelling pas op het allerlaatst te boeien. Dan wordt het belangrijkste onderwerp, zelfbeschikking over de dood, pas echt prangend.

Daaraan vooraf kijken we tot vervelens toe naar een stel nare, elkaar treiterende mensen. Bovendien worstelt vooral in het eerste deel hoofdrolspeelster De Both met het vette Vlaams en de grote lappen tekst. Maar de grootste vraagtekens bij deze productie zijn toch: waarom moet juist dit stuk nu gespeeld worden, en waarom op deze nogal nietszeggende buitenlocatie? 'De Verlossing' is als geheel niet luchtig genoeg voor een zomervoorstelling en niet serieus genoeg om echt aangrijpend te zijn.

Het familiedrama 'De Verlossing' speelt zich af in een kleinburgerlijk Vlaams milieu.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden