De universele kracht van musiceren

Om de wereld in 50 concerten

Regie: Heddy Honigmann.

****

Pats! Daar is de slagwerker van het Koninklijk Concertgebouworkest. Ademloos leef je mee naar het moment waarop hij zijn unieke bijdrage levert. De Amsterdamse documentairemaakster Heddy Honigmann, die ter gelegenheid van de 125ste verjaardag van het symfonieorkest meereisde naar Buenos Aires, Soweto en St. Petersburg, begint haar muzikale roadmovie niet met een portret van de dirigent of een van de solisten, maar met een kostelijk inkijkje in de wereld van de slagwerker die helemaal achteraan staat. Later vertelt een fluitist uitvoerig over zijn passie voor 'Aan de Amsterdamse grachten', het volksliedje dat vooral bekend werd in de vertolking van Wim Sonneveld.

Het is tekenend voor Honigmanns werk als een van Neerlands meest bejubelde filmmakers om juist achter de fonkelende kroonluchters van de klassieke concertzaal te kijken. Terecht dat ze vanavond het documentaire festival Idfa opent en als hoofdgast in de schijnwerpers staat. Zo selecteerde ze voor haar top-10 van favoriete documentaires onder meer werk van Agnès Varda en Johan van der Keuken, twee meesters in het genre die ons met een diepgeworteld humanisme naar de wereld lieten (en laten) kijken. Dat humanisme is ook de drijvende kracht van 'Om de wereld in 50 concerten' waarin Honigmann laat zien wat de mens op het podium en in de zaal drijft en beroert.

De fagotspeler die op zijn balkon, turend over de daken van Buenos Aires, aan zijn familie in het naburige Uruguay denkt, en een traantje wegpinkt. De oude Rus die luisterend naar Mahler weer even bij zijn geëxecuteerde vader is. Honigmann die zelf ooit vanuit Peru naar Nederland kwam, is geïnteresseerd in die veelal onuitspreekbare gevoelens van liefde, heimwee, verlies en verdriet. Het gaat om de kracht van de kunst, om de enorme vitaliteit die eraan ten grondslag ligt, zoals eerder te zien in haar 'muziekfilms' 'Het ondergronds orkest' en 'Crazy', in haar ode aan de poëzie 'O Amor Natural' en in 'Forever', haar prachtfilm over de Parijse begraafplaats Père Lachaise waar ge- wone stervelingen een groet kwamen brengen aan Modigliani en Proust.

'Om de wereld in 50 concerten' is geen film over orkestleden die elkaar de tent uit concurreren, of een dirigent die zijn driften de vrije loop laat. Integendeel, Honigmann toont hoe mensen uit de hele wereld samenkomen om te musiceren en te luisteren. Ze spreken dezelfde taal. Die van het hart.

Daar is geen valse noot bij. Enig risico is er wel, dat je je als filmmaker laat vervoeren. Er zijn ergere dingen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden