De typemachine van Sylvia Plath

De formule volgens welke Boudewijn Büch zijn programmaserie 'De wereld van Boudewijn Büch' maakt, heeft de rekkelijkheid van elastiek. Gelukkig, want dat biedt hem de mogelijkheid precies te doen waar hij zin in heeft. Dat blijkt ook in de uitzending van morgenavond.

Elk programma is steeds opgehangen aan een popliedje of aan meerdere popliedjes. Het kan zijn dat het liedje zelf de aanleiding is en dat Büch op zoek gaat naar de plek waar het gemaakt is of waar de popmusicus is geboren of heeft gewoond. In de uitzending van morgenavond is de volgorde duidelijk omgekeerd. Büch zocht en vond een popliedje dat hem de gelegenheid verschaft om aandacht te besteden aan een persoon die hem mateloos boeit en aan wie hij vermoedelijk altijd al eens aandacht heeft willen besteden: de Amerikaanse dichteres Sylvia Plath. Het liedje? 'Sylvia's mother' van dr. Hook en de medicine show, later kortweg dr. Hook. In de voorzomer van 1972 bereikte het de hitparades. Büch vond het een niet al te bijzonder nummer, maar het deed hem denken aan Plath. Meer zegt hij er niet over.

Iedereen die aan Plath denkt, denkt tegelijk aan Ted Hughes, de al even wereldberoemde Engelse dichter met wie zij getrouwd was. Maar aan hem of aan hun relatie besteedt Büch nauwelijks aandacht. Des te meer aan haar vader die in 1940 stierf, toen Sylvia acht jaar was. Vermoedelijk een terechte keus van Büch, want hij maakt duidelijk dat die vroege dood van haar vader waarschijnlijk de basis is geweest voor haar dichterschap. Anders zou nooit 'het grootste dichterlijke oeuvre van de twintigste eeuw' zijn ontstaan, legt Büch uit, staande aan het graf van die vader, Otto Plath.

Dat graf ligt op een kerkhof in Boston. Aan het Azalia Path, was Büch uitgelegd. Maar het bordje 'Azalia Path' kon hij aanvankelijk niet vinden. Als hij het tenslotte toch vindt is hij blij. Immers, 'Electra on Azalia Path', is ook de titel van een gedicht van Plath. ,,Nu vind ik het opeens weer een stuk leuker'', zegt Büch dan.

Het vinden van tastbare herinneringen maken altijd een groot deel van zijn lol uit. Dat blijkt ook wanneer hij op de universiteit waar Plath studeerde even in haar handschriften mag neuzen en wanneer hij van de bibliothecaresse een zinnetje mag typen op de oude typemachine die Plath gebruikte, toen ze een jaar of twintig was. Dat zal je elders ook niet gebeuren, verzucht hij blij.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden