De tijd van cultuurrelativisme en correctheid is nu echt voorbij

In zijn column 'Liberale vrijheid heeft een dubbele bodem' hekelt Hans Goslinga de Schoo-lezing van Edith Schippers (Trouw, 10 september). Hij plaatst die in de context van superieure liberale wel-denkendheid. Vooral de bewering dat onze cultuur beter is dan andere moet het ontgelden. Meegenomen door zijn retoriek kwam ook bij mij de weerzin tegen het neo-liberale beleid naar boven. Het leek mij dan ook prima om het gedachtegoed van Edith Schippers ten grave te dragen.

Toen ik mijn vooringenomenheid weer onder controle had, besefte ik dat er geen dubbele bodem zit in de liberale vrijheid van Schippers, maar in het betoog van Goslinga. Hij heeft de gelegenheid aangegrepen om zijn misnoegen te uiten over de liberale dominantie van afgelopen jaren. Volgende keer sluit ik mij weer graag bij hem aan, maar nu ontbreken daar de argumenten voor.

Het is namelijk geen liberale dominantie om onze cultuur beter te noemen. Het getuigt van een gevaarlijk relativisme om te veronderstellen dat alle culturen gelijkwaardig zijn. Er zijn culturen die vrouwen verbranden als hun echtgenoot overlijdt of vrouwen stenigen nadat ze verkracht zijn. En wat te denken van de nazi-cultuur, eerwraak en wrede lijfstraffen voor onbenullige vergrijpen? In onze cultuur zijn mensen gelijkwaardig, ongeacht hun ras, geloof, geslacht of seksuele geaardheid. Om die reden mogen wij hem 'beter' noemen.

Witwassen

Goslinga ontspoort volledig als hij een aantal fragmenten uit de Schoo-lezing verbindt met de catechismus van Bolkestein, waarin andere culturen ondergeschikt zouden zijn aan het individuele zelfbeschikkingsrecht. Hij 'shopt' selectief in de lezing van Schippers en verheft de begrippen vrijheid en zelfbeschikking tot een exclusieve liberale verworvenheid. Hij roept daarmee een geur op van sperziebonen die al uren staan te pruttelen. Als Goslinga onze vrijheid in een kader plaatst van de liberale superioriteit, dan miskent hij de historische ontwikkeling van het vrijheidsdenken vanaf Immanuel Kant tot aan Jean Paul Sartre. Van deze laatste kan zeker niet gezegd worden dat hij er liberale sympathieën op na hield.

'Mijn stem zal u eindelijk wakker kraaien!' schreef Friedrich Nietzsche in de 19e eeuw. Hij vond dat de mens zijn vrijheid moet veroveren door zich te ontworstelen aan de dogma's en knellende leefregels. Dat heeft in onze westerse samenleving geleid tot een herwaardering van waarden en normen.

In het kielzog van deze baanbrekende filosoof verwacht Schippers nu van nieuwkomers dat zij ook bereid zijn om hun oude waardesystemen te herwaarderen, zodat ze aansluiting kunnen vinden bij onze samenleving. Volgens Gos-linga ontnemen wij hun daarmee hun culturele bagage en laten we ze 'witwassen' aan de grens. Kennelijk vindt hij het niet kies om aan nieuwkomers te vragen of zij onze rechten en culturele waarden willen respecteren.

Schippers vindt dat er geen ruimte is om compromissen te sluiten met mensen die onze waarden afwijzen. Afwijzing gaat ten koste van vrouwen, homo's en kwetsbaren in onze samenleving.

Ouderen herkennen zich niet meer in de hun eens zo vertrouwde buurt. Ze verstaan de taal niet en voelen zich niet thuis, maar in het buitenland. De prijs voor het verlies aan zekerheden, zowel economisch als sociaal-cultureel, wordt dan ook niet betaald in de villawijken of de grachtengordel, maar in de volkswijken.

Het wordt hoog tijd dat politici, bestuurders en journalisten zich realiseren dat er geen ruimte meer is voor relativisme en politieke correctheid. Geen tolerantie meer voor intolerantie is de boodschap.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden