De studentenvereniging is meer dan een zuipclub

Lustrumviering van het Amsterdamsch Studenten Corps in het Amsterdamsche bos. Beeld Marco Hillen / HH

De cultuur van de studentenvereniging mag zich voortaan plaatsen in het lijstje van pijp roken, Ouwe Sunderkaas en Plateelschilderen in Gouda: het is onderdeel geworden van de Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel Erfgoed.

De sociëteit van Quintus, de op twee na grootste studentenvereniging van Leiden, zit pal aan de gracht, aan een rustige straat in de binnenstad. Het ijswater wordt geserveerd in een plastic bierglas, de enorme hoeveelheid schoonmaakmiddel kan de geur van dood bier net niet verhullen.

"We hebben hier net een hoop eerstejaars over de vloer gehad, schoonmaken was wel even nodig", zegt voorzitter Johan Lammers (22). Hij neemt plaats aan een grote ovalen houten tafel in Het Snouck, de zaal waar alle beslissingen genomen worden. Het vaandel met het wapen staat gepoetst en gestoft in de hoek. Ondanks de hoge temperaturen loopt Lammers in pak.

Mores en tradities
De cultuur van de studentenvereniging krijgt een plek op de lijst voor immaterieel cultureel erfgoed 'voor de erkenning en bescherming van de mores en tradities voor de volgende generaties studenten', staat in de officiële verklaring.

Een goede zaak, vindt Lammers, die vooral hoopt dat de verenigingscultuur de erkenning krijgt die het verdient, en niet alleen als zuipclub met merkwaardigde tradities bekend staat. De vereniging heeft een partnerschap met de gemeente en organiseert bijvoorbeeld de Museumnacht in Leiden. "We werken ook samen met de gemeente voor een oplossing van het fietsenprobleem en zwerfafval."

Amsterdam 1958: zingende studenten tijdens de ontgroening. Beeld HH

Betrokkenheid
Die betrokkenheid met de buitenwereld was niet altijd zo, vertelt oud-lid Michael Juffermans (44). Hij was voorzitter in 1995. "Toen was de vereniging veel meer gesloten, we traden minder naar buiten toe." Desondanks heeft Juffermans er veel aan overgehouden: hoe gedraag je je in gezelschap van belangrijke mensen, hoe zit je een vergadering voor. Maar dat hoef je toch niet op een vereniging te leren? "Nee, maar het toont in ieder geval aan dat de vereniging meer is dan een feest- en drinkclub."

Ook nu nog merkt Juffermans de voordelen van de vereniging. "Als ik een sollicitatie krijg van een oud-lid van Quintus, weet ik gelijk wat voor persoon dat ongeveer is."

Natuurlijk wordt er een hoop gezopen bij zo'n vereniging. "Maar bier drinken is het goed recht van iedere student", zegt Lammers. "De eerstejaars zullen misschien meer voor de feestjes komen, maar als je ouder wordt wil je vaak andere dingen. Je kunt iets organiseren, de bar beheren, schrijven voor de Almanak."

Eenheid
De traditionele ontgroening, waarbij ouderejaars de eerstejaars bij wijze van inwijding vernederen, is in 2001 afgeschaft bij Quintus. Nu gaan de eerstejaars op introductiekamp en knappen ze speeltuinen op. "Natuurlijk is dat kamp zwaar, ze krijgen echt geen acht uur slaap en ze moeten veel leren, maar dat hoort erbij." Wat valt er te leren dan? De mores, de regels en tradities. Een greep uit het aanbod: bij een borrel praat je tot 12 uur alleen met je eigen dispuut, je keert je rug niet naar de bar en als je een borreltafel te pakken hebt verdedig je hem met je leven. En dan zijn er nog de liederen, heel veel liederen. Voor elke gelegenheid een.

Deze tradities lijken voor een buitenstaander misschien merkwaardig, maar zorgen volgens Juffermans en Lammers voor een eenheid. "De profilering van studentenvereniging is eenzijdig, als een club waar alleen maar gezopen en gefeest wordt. Maar we hebben echt een functie", zegt Lammers. "Ik hoop dat dat nu breder gedragen gaat worden."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden