De stilte in dichtbevolkt Nederland is het waard om voor te vechten

De mening van de krant, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Stiltegebied: alleen al het woord is een verademing, zeker in deze maanden waarin groengebieden in Nederland vooral handige plekken zijn voor zomerevenementen. In de natuur kun je op tal van manieren recreëren, natuurgebieden kun je verkopen, vaak kun je er met auto of brommer doorheen rijden, de luchtmacht kan er oefenen - en je kunt er ook gewoon stil zijn, achter de bekende blauwe bordjes. Al zal vele al dan niet toevallige bezoekers van stiltegebieden niet helemaal duidelijk zijn aan welke regels ze zich precies dienen te houden als ze zo'n bordje passeren. En Drenthe heeft die bordjes zelfs niet opgehangen.

Dat is tekenend voor de wat vage status van deze geluidsenclaves. Handhavers weten ook al niet precies hoe ze de stilte dienen te beschermen, bleek uit een reportage eergisteren in deze krant. En Drenthe, een provincie die zich graag beroept op haar selling points rust en ruimte, heeft twintig jaar geleden weliswaar elf stiltegebieden aangewezen, maar lijkt zich er sindsdien niet meer erg druk over te maken.

Jammer, want het idee van stiltegebieden is goed. Op de landkaart zijn het vele tientallen vlekjes verspreid over heel Nederland, naast het Wad en delen van het Zeeuwse deltagebied. Dat is best ambitieus in een klein land waar de volgende spoorlijn of snelweg nooit ver weg lijkt te zijn: het dichtstbijzijnde stiltegebied is voor de meeste mensen niet verder weg dan een half uurtje autorijden.

Het is prettig dat de Gezondheidsraad in 2006 officiële onderbouwing gaf aan een sentiment dat velen ook zonder zo'n rapport wel zullen herkennen: het is goed dat er stille gebieden zijn, daar is een groeiende behoefte aan. Bovendien vond de Gezondheidsraad het wel eens tijd worden voor heldere methoden om te beoordelen of het echt stil genoeg is. Dat hebben gemeenten, provincies en het Rijk nog altijd niet goed opgepakt.

De verslaggever van deze krant trof op het Drentse Dwingelderveld, naast een enkel sportvliegtuigje, heel veel stilte aan. Houden zo, want stilte in Nederland is bepaald geen vanzelfsprekendheid; het is een luxe die klaarblijkelijk bevochten moet worden, ook waar de bordjes 'stiltegebied' al een paar decennia hangen.

Duidelijke informatiebordjes om recreanten uit te leggen hoe ze zich moeten gedragen, actief beleid om sportvliegtuigjes te weren, waar nodig een geluidswal om het onvermijdelijke gegons van de A-zoveel te mijden: zo ingewikkeld is het toch allemaal niet?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden