De stille hoop op een wereldrecord vervliegt door onrust bij de 'hazen'

Racedirecteur Eric Brommert regisseerde gisteren de marathon van Rotterdam vanaf de motor. Zijn hoofddoelen werden slechts mondjesmaat bereikt.

Een gevoel van teleurstelling kon Eric Brommert niet verbloemen. Het was alles bij elkaar niet geworden wat als stille hoop zijn geest beheerst had. Wat restte, was zegeningen tellen en daarmee maar tevreden zijn. Geen wereldrecord, wel een fraaie finishtijd, geen olympische kwalificatie voor Koen Raymaekers, maar wel voor Hilda Kibet die ook haar pr verbeterde. Daarmee werden de gestelde hoofddoelen van deze 31ste Marathon van Rotterdam slechts mondjesmaat bereikt.

Zijn ambitie sprak Brommert al enkele dagen voor de wedstrijd uit: de beste seizoentijd prolongeren. Alleen Rotterdam en Frankfurt hadden vorig jaar een tijd in 2.04 op de klok gekregen; Rotterdam (2.04.27) bleef daarbij de Duitse stad dertig seconden voor. Het was de bedoeling ook dit keer onder de 2.05 te eindigen, maar dat lukte niet: de Keniaanse winnaar Wilson Chebet finishte, in zijn tweede marathon, in 2.05.25.

Een snelle tijd stelt harde eisen. Sommige factoren kan de organisatie beïnvloeden, andere niet. Het weer is een onbetrouwbare factor. Het zag er prima uit, maar Brommert laat zich niet gek maken door voorspellingen. "Ik ben pas gerust als ik de vlaggen op de Maasboulevard slap zie hangen. En dat weet ik pas tijdens de race." Of erna. Enigszins bitter: "We hebben niet de wind gekregen die ons beloofd was."

Vanaf zijn zitplaats achter de motorrijder klokt Brommert de kilometertijden. Het gewenste schema zit in zijn hoofd. Brommert: "Een van de criteria voor een goede marathon is teambuilding. In het atletenhotel proberen we een dag voor de wedstrijd een team te bouwen. Ik probeer synergie in de groep te creëren. Een snelle tijd is voor iedere loper van belang, niet alleen voor de winnaar. Lopers met een goede finishtijd weten dat ze hun marktwaarde verhogen."

"We streven naar een scherpe tijd, bij voorkeur een wereldrecord, maar een wereldrecord krijg je niet op bestelling." Zijn optimistische inschatting verwoordt hij voorzichtig: gezien de kracht van het veld verwacht ik geen teleurstellingen."

Brommert weet waar winst te halen is. "De tweede helft van de race ging vorig jaar in 61,40. Harder kan niet, dus winst moeten we boeken in de eerste helft. Die ging vorig jaar in 62,05. Vanuit die wetenschap bouwen we de race op. De eerste groep bestaat uit zeven atleten en zes hazen. De kopgroep is betrekkelijk klein, maar de kwaliteit is hoger. Bovendien willen we gedrang bij de eerste drinkposten voorkomen. Ik houd mijn hart vast, als ik zie hoe het daar toegaat. Een valpartij kan je hele marathon verpesten."

Inderdaad ging Kipyego bij de drinkpost op tien kilometer onderuit en toen na zestien kilometer Kiptanui naar het toilet moest, brak dat het ritme in de kopgroep.

Cruciaal waren de hazen. Goede hazen tot dertig kilometer had Brommert toegezegd, wereldtoppers op de halve marathon. "We hebben geselecteerd op mannen met een snel eindschot."

Maar juist bij de hazen ging het mis. Ze gingen te ambitieus van start wat leidde tot een snelheid die tot een kwart minuut onder het wereldrecordschema lag. Maar tussen 15 en 20 kilometer trad verval op en daarna was het ineens snel gedaan. In anderhalve kilometer verloor de kopgroep veertien seconden en kon de stille hoop op een wereldrecord uit de gedachten gewist worden. De onrust in het hazenkamp leidde tot te wispelturige tempowisselingen, te snel uitstappen, geen harmonisch maar juist een harmonica-effect tussen de 'pacemakers' en de lopers die het moesten doen.

Op 35 kilometer stuurde Brommert de laatste haas naar de kant. "Dat was afspraak. Daar wordt hij voor betaald. Jammer, want hij was nog fris; ik had hem al een paar keer terug moeten sturen naar de kopgroep, zo hard liep hij."

"Voor mij op de motor is het ook spannend, een oplopende spanning. Hebben we nog drie lopers over op 35 kilometer, dan kan het wat worden. Die jagen elkaar op en dat kan tot een spannende finish leiden. Zit er op 35 kilometer nog maar één op kop, dan kun je een goede finish wel vergeten."

Het werden gisteren twee koplopers, Chebet en zijn landgenoot Kipruto die op de Blaak, een kilometer voor de meet, werd gelost. Maar toch, twee man in de 2.05. Brommert: "Wereldtijden, maar die zullen niet het hele jaar blijven staan."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden