De start van Ajax in de Champions League mag weldadig aanvoelen

Nico Tagliafico, Klaas Jan Huntelaar en Dusan Tadic. Beeld ANP Pro Shots

Ajax ging sterk van start in de Champions League. De ploeg dwong respect af door AEK Athene naar internationale mores te kraken en na rust een groot gat te slaan.

Jubel vulde al niet voor het eerst in dit prille seizoen de Johan Cruijff Arena, waar Ajax meer toch nog dan in de voorgaande kwalificatiewedstrijden respect afdwong. Bij de opening van de Champions League werd de tegenstander nota bene naar internationale mores langzamerhand gekraakt.

AEK Athene kon als de minste tegenstander worden ingeschat, dat natuurlijk wel, maar dat bracht Ajax op prijzenswaardige wijze tot uitdrukking. Trainer Ten Hag én toekijkend Nederland werden behaagd met een gedisciplineerd optreden: bepaald niet alles liep vloeiend en kon natuurlijk ook niet vloeiend verlopen, maar Ajax bleef zijn werk doen en sloeg na rust alsnog een groot gat (3-0). 

Dat zo’n patroon kon worden gevolgd, mocht na jaren van wankelmoedigheid in Nederland weldadig aanvoelen.

Vernuft

Het was alras duidelijk geweest: dit zou een avond worden waar een Nederlandse ploeg wat aan heeft. Een pittige opdracht had zich afgetekend, geen onbegonnen werk, zoals voor PSV een avond eerder bij Barcelona en zoals het in de top natuurlijk nog wel­eens vaker zal gebeuren. AEK Athene deed minder domme dingen dan Ajax’ vorige Europese tegenstanders, dan Sturm Graz, Standard Luik en Dinamo Kiev. Het stelde zich georganiseerd op, en het was aan Ajax om openingen te vinden, vernuft te tonen.

Ajax imponeert dan graag, zeker in de beginfase, de tegenstanders en de fans, met passes over de hele breedte van het veld. Die ogen mooi, de fans applaudisseren, maar een tegenstander met een plan raakt er niet van in de war. Eén, twee passen en de verdedigende linies staan klaar om de tegenstander weer op te vangen. Ajax was aangewezen op directer spel en dat stokte nog, door Griekse vasthoudendheid en door eigen haperingen.

Trainer Ten Hag moest in de moeizame eerste helft ervaren dat zijn recente vondst met aanvaller Neres als centrale middenvelder het heil niet altijd kan brengen. Dat kon weinig verbazing wekken. In Nederland kan zoiets, op een iets hoger niveau ontbreken dan toch specifieke kwaliteiten, balvastheid en gevoel voor tijd en ruimte, die in het voorste gelid van het middenveld worden vereist.

Lucht geboden

In een andere zone had Ten Hag bovendien ingrijpend moeten schuiven. Verdediger De Ligt bleek niet fit. Frenkie de Jong deed weer een stap terug naar de defensie, Eiting kwam erbij op het middenveld. Een samenstelling waarvan je op voorhand de stevigheid in twijfel kon trekken. De Jong en Blind naast elkaar in het centrum als beiden geen orthodoxe verdedigers, jongens die de zogeheten voetballende oplossing verkiezen. Twee keer wankelden ze in de eerste helft, dan de een, dan de ander, tegen spits Ponce.

Het kon. Of het, twee zulke verdedigers, op dit plan tegen een betere tegenstander zou kunnen, is een vraag voor later. Ook die of het niet toch iets zegt over Ajax’ geprezen selectie dat één blessure al tot zo’n variant met risico’s leidt.

Niet voor niets werd Ajax lucht geboden door een andere verdediger Tagliafico, wel een orthodoxe: een speler die als het ware door tactische bespiegelingen heen voetbalt – die volhardt bij stokkend spel, loert op andere mogelijkheden. Vroeg in de tweede helft dook Tagliafico achter de verdediging op om de bal na een voorzet van Neres in te tikken (1-0).

Getergde invaller

Zo bood de Argentijn niet voor het eerst wat Ajax nodig had, en gesterkt daardoor viel de ploeg meer en meer aan, soms wat vloeiender nu ook. Zoals bij het begin van het laatste kwartier, toen de getergde invaller Van de Beek de bal na een voorzet van Tadic hard in het dak van het doel joeg (2-0). Het feestje was nog niet compleet: Tagliafico, ja, weer hij, liet de bal vanaf links prachtig in het doel dalen (3-0).

Zo werd de opdracht uiteindelijk zelfs met glans volbracht, met een Argentijnse broodstrijder als symbool: nauwgezet volhouden en doordrukken, ook bij aanvankelijk minder florissant spel. Dat biedt hoop, en het is met een lerende ploeg als die van Ajax een pluim waard. 

Lees ook: 

PSV moet buigen voor de individuele klasse van Messi

Lange tijd leek PSV een bemoedigend resultaat neer te kunnen zetten tegen Barcelona. Maar dan is er altijd toch weer Messi, die met drie doelpunten het verschil maakte.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden