De stad is kennelijk de norm

"Stedelingen en buitenlui groeien verder uit elkaar", kopte Trouw (17 juni). Op die kop valt wel het nodige af te dingen: het woord 'buitenlui' betekent natuurlijk dat er mensen in een buitengebied wonen. Maar buiten wat eigenlijk? Juist: buiten de stad. Want de stad is kennelijk de norm. Als je daar niet woont val je 'er buiten'. En als je buiten de stad woont ben je dommer, wantrouwender, armer. En als er meer jongeren uit het buitengebied wegtrekken wordt het 'cement van de samenleving aangetast'. Het staat er echt.

Jan Latten van het CBS, die het fenomeen 'verstedelijking' onderzocht, zegt: "Deze contrasten zijn ten dele te verklaren uit de kenmerken van de bevolking in de verschillende delen van Nederland. Laagopgeleiden hebben doorgaans minder vertrouwen in de wereld om hen heen en van hen wonen er in de krimpgebieden meer."

Interpreteren van cijfers is lastig, ze zijn op verschillende manieren te duiden. Conclusies trekken is heel moeilijk: bijvoorbeeld als je inwoner bent van het aardbevingsgebied in Groningen is de kans dat het cijfer voor 'wantrouwen jegens de overheid' hoger is dan in welvarend gebied, groot, maar is dat per definitie een 'aantasting van het cement van de samenleving'? Sinds wanneer is het hebben van wantrouwen voor een overheid die niet te vertrouwen is, een negatieve kwaliteit? Is het niet logisch, dat, als de Onderzoeksraad voor de Veiligheid concludeert dat de overheid dit gebied jarenlang geen veiligheid heeft gegarandeerd, men die overheid wantrouwt? Is het niet logisch dat je een overheid wantrouwt als die 85 procent van de aardgasbaten heeft besteed in de Randstad en slechts een procent in Noord-Nederland?

Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat de conclusies in het rapport enigszins tendentieus zijn: de bevolkingskrimp op de platteland groeit, en de overheid keert dat niet. Integendeel: veel maatregelen lijken juist krimp in de hand te werken: sluiting van dorpsscholen en verzorgingscentra, gemeentelijke herindelingen.

Het CBS wordt betaald uit de rijksbegroting. De minister van economische zaken is politiek verantwoordelijk. En ja: mijn stuk illustreert het wantrouwen jegens overheidsinstanties. Want je zou ook kunnen zeggen dat mensen die oplettend zijn en negatieve ontwikkelingen signaleren juist het opbouwend cement van de samenleving zijn. Het is maar net welke boodschap je wilt afgeven.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden