De sprinkhaan en de bij

De uitgangstekst van hedenochtend vinden we in Marcus, het eerste hoofdstuk daarvan vers 6 (Marcus één gedeeld door zes, zeiden wij toen we jong waren). Ik lees uit de vertaling van 1951: 'En Johannes was gekleed met kameelhaar en met een lederen gordel om zijn lendenen, en hij at sprinkhanen en wilde honing.' Beroemd natuurlijk vanwege dat kameelhaar, dat in een nog oudere vertaling kemelhaar heet, maar ik wil het over iets anders hebben. Bij ons in de kerk waren er eenvoudige lieden die deze tekst als volgt lazen: Johannes át sprinkhanen maar hij wílde honing. Een begrijpelijke lezing vond ik dat altijd, want ik eet ook liever honing dan sprinkhanen. Sympathiek eraan is ook dat het over een mens gaat die zijn omstandigheden wil verbeteren en niet over zo'n onbegrijpelijke asceet die per se op een houtje wil bijten.

Terwijl deze tekst me te binnen schoot zat ik algauw op het internet te surfen, zoals Johannes door de woestijn dwaalde zal ik maar zeggen. Wat is dat toch een rijke bron van kennis, als je tenminste niet op zoek bent naar voordeelaanbiedingen of porno. Voor ik het wist was ik via de honing op een bijenpagina beland waar werd uitgelegd waarom bijenvolken het tegenwoordig zo moeilijk hebben.

Complexe materie begreep ik, verkeerd voedsel, varroamijt, teruggang van de wilde bloemenstand. Ik moest denken aan het beroemde gedichtje van Emily Dickinson over de weide met de klaver en de bij en de slotregel: 'The revery alone will do, / if bees are few.' Als er geen bijen zijn kun je er nog altijd van dromen. Wellicht zouden de schriftgeleerden uit mijn jeugd zo'n tekst als een profetie opvatten over de neergang van de bijenstand. Troost, mijn volk, dingen verdwijnen misschien uit de werkelijkheid maar niet zomaar uit je dromen en gedachten.

Inmiddels wilde ik wel eens weten wat 'wilde honing' nu eigenlijk was, onmiskenbaar iets anders dan honing in een potje. Op naar de site van superfoodleven: 'Rauwe, ook wel wilde honing genoemd, is een zeer diverse voedingsbron, zoetstof, alsook medicijn en dit wondermiddel bestaat uit de verzamelde pollen van soms enkele duizenden tot tienduizenden soorten flora. Honing in z'n rauwe of biologische vorm is een heerlijke delicatesse en een absolute godenspijs voor de echte liefhebbers.' Ja, je snapt dat Johannes dat wilde. Maar hoe zit het dan met de sprinkhanen? Door naar duurzaaminsecteneten.nl. Entomofagie heet het eten van insecten en wederom niets dan goeds. Volgens sommigen moeten we dringend aan het insectenvlees. Veel eiwitten, heel voedzaam en het produceert minder virussen en mest. Een Michelinster voor je entomofagische restaurantje moet je echter wel even uit je hoofd zetten. Een Franse chef-kok die zijn gasten krekels en meelwormen voorzette kon zijn ene duurverworven Michelinster direct weer inleveren. Maar Johannes had kennelijk geen klagen in de woestijn, heerlijke honing en voedzame eiwitten. Niks ontevreden profeet dus. Onderweg las ik ook nog ergens een tekst waarin bijen 'lieve diertjes' werden genoemd. Dat lijkt me dan weer onzin. Nou ja, Maja de bij misschien.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden