De spelers van Oranje zijn kinderen, letterlijk ook, van de 21ste eeuw

Als inderdaad maar 25 procent naar buiten is gekomen van wat er tijdens het WK 1990 bij het verdeelde Oranje is gebeurd, zoals Leo Beenhakker als machteloze bondscoach pathetisch beweerde, hoe zouden de verhoudingen nu dan liggen? Mijn inschatting: nog geen 25 procent van wat naar buiten is gekomen, en nog zal komen, is de afgelopen weken werkelijk gebeurd bij een weer verdeeld Oranje - tot zover gaat de vergelijking op - dat in persoonlijkheid niet kan tippen aan dat van toen.

In de roep-maar-raak-cultuur slingerde de NOS de ether in dat de dokter door een speler was geslagen, of geduwd, of aangetikt. Nadat dat door de dokter krachtig was ontkend, is de publieke omroep met man en macht een dag lang in de weer geweest om het in de volgende avonduitzending toch staande te kunnen houden. Triomfantelijk en voldaan meldde Jack van Gelder na het speurwerk dat de speler Wilfred Bouma was geweest. Wilfred Bouma dus, de verscholen reserve - het zal wel.

In één moeite door, en met een volstrekt niet onderbouwde stelligheid, liet de NOS-anchorman ook maar even in de huiskamers ploffen dat Klaas Jan Huntelaar, de reservespits, bijna het hotel van Oranje was uitgegooid. Daar wist Parool-columnist Henk Spaan wel raad mee. Hij noemde Huntelaar het 'gezwel' binnen Oranje - waarom ook niet, nu we toch bezig zijn? Wel nuttig is het hierbij te weten dat Spaan op zeer goede voet staat met Robin van Persie, de concurrent van Huntelaar.

Ik heb geen lijntjes met spelers - nooit gehad, moet er niet aan denken ook. Stel dat Huntelaar bij je klaagt, als hij niet mag spelen. Dan zou je jezelf toch niet meer recht in de spiegel kunnen aankijken als je hem toch niet even zegt dat hij nu eenmaal zo'n bijzondere voetballer niet is? Of dat Van Persie per mobiel bij je komt zeuren dat het zo vervelend is dat Huntelaar geen woord tegen hem zegt. Zul je hem toch óók even fijntjes moeten voorhouden dat hij het daar zelf naar heeft gemaakt met zijn eigengereide, isolationistische gedrag. Wat ze natuurlijk nooit krijgen te horen, om de lijntjes maar in stand te houden.

Ook ik heb de vergelijking met 1990 gemaakt, maar ik heb er al lang en breed spijt van. Het is te veel eer. De spelers hebben er toen een bende van gemaakt en even waren ze daarmee geen knip voor de neus waard, maar het bleven kerels: Ruud Gullit, Marco van Basten, Ronald Koeman - wat ze ervan vonden, straalden ze uit en brachten ze onder woorden. De spelers van nu zijn kinderen - letterlijk ook, ja - van de 21ste eeuw: gericht op zichzelf, op het eigen gelijk, op het veronderstelde recht op de eigen en alleen de eigen ontplooiing. En als daar al een vinger naar wordt uitgestoken, althans, als zij dat zo voelen, kruipen ze in de cocon van hun lijntjes, waarin ze zich - ze weten met hun sociale media niet anders meer - kunnen wentelen in hun onvrede, hun geluk, hun irritatietjes, hun hele eigen ik.

De exponent van deze lichting is Arjen Robben. Als hem iets bij Bayern München niet zint, lezen we dat, niet uit zijn mond, in geuren en kleuren in Voetbal International. Als de bondscoach hem zegt dat hij moet meeverdedigen, snauwt hij hem toe dat hij zijn bek moet houden, of moet oplazeren. En Robben is een linksbenige aanvaller, die op links mooi zijn man zou kunnen passeren om dan een afdraaiende, voor een spits ideale voorzet te geven. Maar hij speelt liever op rechts. Daar kan hij naar binnen komen en zelf schieten. Kinderen van de 21ste eeuw, de onze althans, denken niet in voorzetten, in hoe ze samen ergens kunnen komen door het elkaar makkelijk te maken. Ze willen schieten, zelf scoren, en al vliegen de ballen steeds hoger over, wee je gebeente als je er iets van zegt.

Reken maar dat er via de lijntjes nog meer kleingeestigheid naar buiten zal komen. Het leidt, alsof het daardoor fout zou zijn gegaan, voor de spelers mooi af van de kern: dat ze gewoon niet zo goed zijn.

Een goede voetballer heeft geen lijntjes nodig, zei Marco van Basten vier jaar geleden. Laten dat de laatste woorden over Oranje zijn, nu het EK al lang verder is gegaan met de grote mannen van het Europese voetbal.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden