De speeltuin die op Golgota lijkt

Speeltoestellen in een nieuwbouwwijk doen Bert Schreuders van de ChristenUnie denken aan de kruizen van Golgota. Hij vindt ze morbide ogen en protesteert bij de gemeente Moerdijk.

Stond hij net rustig de hortensia's en klaprozen in zijn tuin te snoeien, werd hij ge-sms't. Tuinhandschoenen uit, heggeschaar aan de kant, telefoon tevoorschijn halen. 'Bert, is Golgota verplaatst?', las hij. Hij zwaaide zijn vrouw Jannie gedag en scheurde weg in zijn auto. Plankgas. Op naar de plek des onheils. En ja hoor, geen twijfel mogelijk over de gelijkenis.

De blauwe ogen van Bert Schreuders (57) staan ernstig. Hij zucht. De fractievoorzitter van de ChristenUnie in de gemeenteraad van Moerdijk staart met gefronste wenkbrauwen naar de drie gigantische houten zwaarden voor zijn neus. Met de punt steken ze in het zand van een speelveldje van de nieuwbouwwijk Rodeborg in Klundert. Kruisen zijn het, volgens hem. En dus ook volgens de verstuurder van de sms, die hem tipte. Het was een van zijn klanten bij de Rabobank waar hij werkt als accountmanager.

"Het zit hem in de afwerking van deze zogenaamde zwaarden", legt Schreuders uit. Hij wijst naar de pareerstang: het horizontale gedeelte tussen het handvat en het lemmet. "Als de uiteinden wat omhoog hadden gestaan, was de associatie met de drie bijbelse kruisen van Golgota er helemaal niet geweest. En dan ligt er ook nog zo'n heuveltje achter. Het is hier net de Calvarieberg waarop Jezus is gekruisigd." Hij stuurde meteen een brief met vragen naar het college van burgemeester en wethouders van Moerdijk. Of ze zich ervan bewust waren dat de speeltoestellen nogal morbide oogden. Hier konden toch geen kinderen op spelen?

Niet te beklimmen
Daar zijn de bezoekers van de speeltuin het mee eens. Maar niet vanuit religieus oogpunt. "Het is gewoon onmogelijk in die zwaarden te klimmen", zegt Carolien Vissers (39). Wil haar dochtertje het nog eens proberen? Megan (8) schudt haar hoofd. Geen beginnen aan. Veel te hoog, veel te weinig grip. Ook haar vriendinnen en jongere broertje wagen zich niet aan een klim in de metershoge palen. Van de ophef over de zwaarden, begrijpt Vissers niets. "Ach, de bewoners hier zijn gewoon nogal gelovig en daardoor wat stug. Het zijn moeilijke mensen." Ze haalt glimlachend een hand door haar lange blonde haren. Een paar jaar geleden is ze vanuit Ridderkerk naar Klundert verhuisd. "Je zou juist denken: hoe zuidelijker je gaat, hoe relaxter de mensen zijn, toch?" Een schaterlach. "Meer zeg ik niet hoor, straks moeten we nog terug verhuizen naar Ridderkerk."

Ook het college van b. en w. leek zich niet bepaald druk te maken om Schreuders' kruisen. Vorige week liet het gemeentebestuur middels een brief weten de zwaarden niet te zullen aanpassen of weghalen. Daar nam Schreuders geen genoegen mee. Hij vond dat het college zich er veel te gemakkelijk vanaf maakte en eiste een nieuw antwoord op zijn brief. Schreuders blijft strijden. Maar dan wel op de ChristenUnie-manier. "Wij schoppen geen stennis, zijn niet op zoek naar sensatie. Uiteindelijk willen we gewoon het gesprek aangaan."

Hij is vier jaar raadslid en zal zich volgend jaar verkiesbaar stellen voor een tweede termijn als fractievoorzitter. Hiervoor bekleedde hij verschillende bestuursfuncties. Bij de tennisclub in Klundert bijvoorbeeld. Dankzij zijn inspanningen mag het licht daar twaalf keer per jaar langer aanblijven dan elf uur 's avonds.

Scherper maken
Carel Klein (51) schudt meewarig zijn hoofd. Hij is pasgeleden in de nieuwbouwwijk komen wonen. Rustige buurt, leuke pastelkleurige huizen - Noorse stijl, aardige bewoners. "Zo overdreven, dat gedoe met die zwaarden. Ik zie het probleem niet." Iedereen heeft er opeens een mening over, zucht hij. "Mijn buurman bijvoorbeeld. Hij zei: 'Die dingen lijken niet op kruisen, en al helemaal niet op zwaarden. Ze hadden ze veel scherper moeten maken." Klein is even stil. "Hij houdt niet zo van kinderen, denk ik."

Bert Schreuders is gaan zitten op een van de twee bankjes op de speelplaats. Hij knijpt zijn ogen dicht tegen de zon. Zijn handen liggen ontspannen in zijn schoot. "Hé! Bert!", roept een voorbij rijdende fietser ineens. "Dat zijn zwáárden hoor, geen kruisen!" Schaterend fietst hij bijna de berm in. Schreuders gebaart naar hem. Een halve zwaai, een ongemakkelijke glimlach. "Dat is Jan, van de tennisclub. Die zit maar wat te dollen. Ook hij vindt dat die dingen op kruisen lijken en dat het goed is dat de ChristenUnie van zich laat horen. Net als iedereen hier."

Aan opgeven denkt Schreuders niet. Ook niet als straks uit de tweede brief van het college blijkt dat ze zijn zwaarden links laten liggen. Vastbesloten: "Dan dien ik 15 augustus een motie in, in de gemeenteraad." Met zijn geloof mag simpelweg niet gespot worden. De zwaarden hoeven van hem heus niet te verdwijnen. Met een paar simpele aanpassingen is hij al blij. Ze kunnen de zijkanten toch laten omkrullen? De boel hier en daar een beetje vertimmeren. Wat extra latjes, makkelijk zat. "Anders is het gewoon een kwestie van tijd voordat iemand er touwen in hangt met daaraan een pop. Snap je? Dan is het hek van de dam."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden