DE SCHRIJVERS KRAMPROMAN

Er zijn nogal wat schrijvers, die lijden aan ongewilde pauze's in hun productie. Hoe ingespannen zij ook met gekromde rug en achter hun bureau schuiven, plots stokken de zinnen en woorden in hun stukgekloven pen. Het vel, dat uitnodigend voor hen ligt, blijft tergend wit. Sinds de Romantiek, waarin de schrijver zich de rol van hogepriester toeëigende, kwijnen veel nijvere krabbelaars weg in deze melancholie. Gebukt onder de loodzware last van de literaire traditie en verblind door de goddelijke vonk van inspiratie raken zij hopeloos gevangen in het writer's block.

De schrijvers van de postmoderne tijd, ten diepste over- tuigd dat er toch niets nieuws meer te melden valt, hebben daar iets op verzonnen. Zij putten uit hun zwakte hun kracht en zetten zich aan een roman over het mislukken van het schrijven van een roman. 'De eeuwige stad' van Nicolaas Matsier, uit 1983, is van deze methode een machteloos mooi voorbeeld. Het afgelopen jaar kreeg Arie Storm in een dun niemendalletje geen letter op papier en dreigde Geerten Meijsing zich in het lijvige 'Tussen mes en keel' om dezelfde reden van kant te maken. Joost Zwagerman zette in 'Chaos en Rumoer' nog een stap verder. Hij schreef bij gebrek aan onderwerp een parodie op de schrijfkramproman. Zijn hoofdpersoon Otto Vallei - nomen est omen - raakt er tweehondervijftig bladzijden niet over uitgepraat. Waar een ongewenste pauze al niet goed voor is.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden