De Rossija

Eerst wat superlatieven. De Rossija is geen trein, het is de ultieme trein. De Moeder aller Treinen. Vandaar dat hij aparte aandacht verdient. Want geen moderne hogesnelheidstrein kan op tegen de prestatie en de reputatie van de passagierstrein die de Transsiberische spoorlijn berijdt. 9288 kilometer tussen Moskou en Vladivostok, met aftakkingen naar Mongolie en China. Een week lang boemelen door een stuk of zeven tijdzones. Door onafzienbare naaldwouden, door groezelige steden, ingeslapen dorpjes, over eindeloze steppelandschappen. Over het Oeralgebergte, langs het Baikalmeer. Heb je de Transsiberiëexpress (zoals de rit is gaan heten) gedaan, dan zijn Nederlandse afstanden geen afstanden meer.

De spoorlijn kwam gereed in 1915. Ook de 'Transsib' zelf is een oude trein. Hij kruipt over heuvels heen, hij piept en hij kraakt. Het interieur is zoals we dat verwachten van een Russische trein: vale kleedjes, nepbloemen, rafelige gordijntjes. Een louter Russisch sprekende dame houdt toezicht. De trein houdt hooguit enkele minuten halt bij de tientallen stations op de route. De lokale bevolking staat er te wachten met koopwaar: aardappelen, vis, boeken. Van ontspannen rondkijken is geen sprake, tenzij een verblijf in een plaatselijk hotel is geboekt. Zonder een fluitsignaal vertrekt de trein weer.

Westerse toeristen reizen in de eerste klasse. Het zijn cabines die zo groot zijn als eersteklascoupés in Nederlandse treinen. Er is plaats voor vier personen, maar wie niet een week met met vreemden in een kamertje wil verblijven, huurt de coupé voor zichzelf. Het is de ultieme relatietest. Een week op elkaars lip, een 'buiten' dat slechts bestaat uit de smalle gang langs de coupés, een restauratiewagen met een hand-vol beschonken Russen en een incidenteel stationnetje. Het uitzicht is bij vlagen adembenemend, maar urenlange dennenbossen gaan een keer vervelen - heus waar.

Wie niet aangewezen wil zijn op de tamelijk eenzijdige maaltijden in de restauratiewagon, breekt zijn eigen voorraad aan. Soep en noodles, van warm water voorzien dat uit een samovarketel kan worden getapt aan de kop van elk rijtuig. En koeken, veel koeken. Slapen doe je op de bank waar je de hele dag op zit. De cadans went. Wie richting Peking reist, maakt bij de grens een bijzonder evenement mee: de rijtuigen worden in een grote hal opgetild en op andere onderstellen geplaatst. Het Russische spoor is vier millimeter breder dan het Chinese. Ooit was dat zinvol, omdat de Chinezen Siberië wel eens via de trein zouden kunnen binnenvallen.

De Transsiberië-express is fantastisch, maar wel aan inflatie onderhevig. De reis wordt door Jan en alleman aangeboden voor steeds minder geld. Er is een gerede kans dat je op je reis naar Vladivostok of Peking Nederlanders tegenkomt. En een week lang met landgenoten in Siberië, dat is net een ontbering te veel.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden