De revolutie wordt niet gestreamd

Het was een potsierlijk rijtje dat nog geen maand geleden de revolutie predikte: Madonna stond op het podium, Beyoncé, Kanye West, Alicia Keys, die om onverklaarbare reden Nietschze citeerde. Allemaal schaarden ze zich achter rapper Jay-Z, die zijn nieuwe streamingdienst Tidal lanceerde. Met betere geluidskwaliteit. Voor het dubbele geld.

Precies. Dat was het antwoord van artiesten op het door zo velen gehate Spotify, dat die zielige sterren zo weinig uitbetaalt. Guttegut zeg. Het tiental dat bij de Tidal-lancering op het podium stond heeft bijelkaar het bruto binnenlands product van een klein Afrikaans land op de bankrekening. Zelf spendeerde Jay-Z ooit twee ton aan champagne. Op één avond. Vooruit, zijn fooi - 50.000 dollar - mag niet onvermeld blijven. Maar, luister naar Rihanna's nieuwe single, exclusief op Tidal: 'Bitch Better Have My Money'.

Pech voor Rihanna. Deze week kukelde de Tidal-app uit de iPhone top-700. Dat zegt veel. Een app waarmee je digitaal fruit kan snijden wordt vaker gedownload. De Spotify-app? Prijkt bovenin de downloadlijstjes. Tidal lijkt inderdaad 'death on arrival', zoals muziekanalist Bob Lefsetz direct verklaarde. Niemand heeft sympathie voor verwende sterren, maar bovenal geven consumenten echt niet twee keer zo veel geld uit voor betere audiokwaliteit die je niet eens kunt horen.

Mensen zijn namelijk gierig. En het idee dat popmuziek gratis is, of in elk geval goedkoop, zit na twintig jaar internet te diepgeworteld.

Tidal wordt niet dat streaming-alternatief dat artiesten 'een eerlijke deal' biedt. Het nog steeds niet winstgevende Spotify gaat artiesten niet beter betalen. Consumenten zullen voor digitale muziek niet meer dan een maandelijks tientje uitgeven.

Muziek is kunst. Kunst is niet gratis. Maar misschien moeten we toch eens gaan wennen aan het idee dat muziek toch wel een soort van gratis is.

Dat betekent echter niet dat er niets mee te verdienen valt.

Dat liedjes zelf weinig opleveren is voor de industrie inmiddels een fait accompli. Platenmaatschappijen, promotors en ook artiesten zijn daar nauwelijks nog mee bezig. Voor het eerst in jaren was er op muziekconferentie Eurosonic/Noorderslag geen paneldiscussie over muziekpiraterij.

Het geld zit ergens anders. Kijk naar de opmars van festivals, en de groeiende gages voor artiesten. Kijk hoe vaak de Ziggo Dome zit volgeboekt.

En: wat in de jaren negentig nog absoluut niet cool was, is inmiddels gangbaar. Een deodorantmerk dat een show op de Domtoren regelt, een energiedrankje dat studiotijd betaalt, een door gympen gesponsorde huiskamersessie? Geen enkel probleem. Graag zelfs.

Ondertussen wordt er op zolderkamertjes, garages of achter laptops nog altijd verschrikkelijk veel muziek gemaakt. Beginnende bandjes, die het meest onder Spotify of piraterij zouden lijden, krijgen volop aandacht op radio en tv. Via sociale media en talloze muziekblogs wordt dagelijks nieuw talent ontgind. Kwaliteit komt bovendrijven, ook al betaalt niemand ervoor. Dat is wat het doodgeboren Tidal ons leert. Muziek is kunst. En draait niet om geld. Maar om beleving.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden