De 'reus' gaf zijn personages altijd iets kwetsbaars mee

Britse acteur articuleerde alsof de lettergrepen door z'n mond dansten

Alan Rickman leek altijd ergens anders te zijn. Misschien kwam het door die sarcastische grijns die hij de laatste jaren om z'n mond had of de zweem van zelfparodie die hij zijn personages meegaf. Misschien ook een beetje door die schitterende baritonstem waarmee de Brit articuleerde alsof de lettergrepen door z'n mond dansten. Die stem zal geen nieuwe woorden spreken. Zijn familie maakte gisteren bekend dat Rickman in Londen op 69-jarige leeftijd aan kanker is overleden.

Schijnbare afwezigheid maakte hem tot een ongrijpbaar personage en dus tot een intrigerende bad guy. Rickman stapte na een succesvolle start als grafisch ontwerper pas op z'n 28ste over naar het theater en had vervolgens ook daar succes, onder meer als acteur van The Royal Shakespeare Company. Maar pas nadat hij in 1988 als de Duitse terrorist Hans Gruber Bruce Willis probeerde op te blazen in 'Die Hard', groeide Rickman uit tot een internationale ster. Een rol die hij kreeg toen hij pas twee dagen in Los Angeles was, nadat hij in het jaar daarvoor een bejubelde vertolking had gegeven van de grote verleider Vicomte de Valmont in een toneelbewerking van De Laclos' 'Les liaisons dangereuses'.

Al speelde Rickman een moorddadige terrorist of de sheriff van Nottingham in 'Robin Hood: Prince of Thieves', of elixermixer Severus Sneep in de Harry Potterfilms, hij gaf zijn personages altijd iets kwetsbaars mee. Alsof ze de clou van de grap allang begrepen en hun eigen ondergang allang zagen aankomen. Dat maakte ze menselijk en Rickman speelde de good guys eigenlijk altijd van het scherm.

Hij kon ook excelleren in die goddelijke minachting die je ook in al z'n filmrollen proefde, al was het daar vaak in afgezwakte vorm. Zo speelde Rickman tussen de opnamen van de Harry Potterfilms door - een klus die af en aan tien jaar in beslag nam - de veelgeprezen rol van Elyot Chase in Noël Cowards' 'Private Lives', waarin hij het gekwetste ego van Chase naar de podia van West End en Broadway bracht.

Achter het podium, bleek gisteren ook weer uit reacties van collega's van over de hele wereld, stond Rickman bekend als een intens grappige en sympathieke man. Hij steunde en inspireerde zowel jonge acteurs als oudere collega's en was een zelfverklaard feminist, ook al had hij volgens wetenschappers de meest perfecte mannenstem op de planeet. Een reus, schreven Britse kranten gisteren.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden