De relatieve waarde van vier gouden medailles

Optisch gezien heeft de Nederlandse afvaardiging naar de Wereldruiterspelen buitengewoon gepresteerd. Met vier gouden en één zilveren medaille is het resultaat van vier jaar geleden (twee goud, drie zilver, één brons) in aantal een fractie minder, maar in waarde verbeterd. Volgens de gebruikelijke telling bij medaillespiegels is Nederland zelfs winnaar geworden in Lexington. Nominaal gezien moet de Oranjeploeg Duitsland met negen (2-3-4), de Verenigde Staten met acht (3-2-3) en Engeland met zes (2-4-0) medailles voor zich dulden. In 2006 in Aken sloot Nederland de Spelen als vierde af.

Toch is deze kijk bedrieglijk. De vijf medailles (van de 48 die in Kentucky te winnen waren) vielen in slechts twee disciplines. Dat is een achteruitgang bij 2006. Bovendien waren twee pikeurs bij alle medailles leidend, individueel of als teamlid: Edward Gal (dressuur) en IJsbrand Chardon (mennen).

Voor de overige disciplines was het huilen. Uitgangspunt van de hippische bond was alleen ruiters uit te zenden die kansrijk waren voor een plaats bij de eerste acht. Dat is in geen van de andere disciplines gelukt. Bovendien maakte de Nederlandse afvaardiging een onbeholpen, wat schlemielige indruk: uitglijdend paard, val van ruiter, tand door paardentong, gesaboteerde koets – ook al lag de schuld lang niet altijd bij de ruiter.

Nederland bewees dat het bij de dressuur en het mennen sterke combinaties heeft. Gal/Totilas vormt nu al een kanshebber voor de Olympische Spelen in 2012. Cornelissen/Parzival stuitte op pech toen de ruin op zijn tong beet, anders hadden twee zilveren of bronzen medailles extra in de rede gelegen. In Londen moeten deze twee combinaties het fundament voor vijf medailles kunnen vormen. NOC-NSF zal deze stelling graag in het ambitieplan opnemen.

Vierspannen is geen olympische sporttak. Dat is jammer, want het is misschien wel de interessantste hippische discipline. Dressuur, crosscountry, rijvaardigheid, alles zit erin. Niet voor niets noemen de Duitsers deze sport ’Vielseitigkeit’. Maar olympische medailles vallen met het mennen niet te halen.

Eremetaal van de Olympia is wel met springen en eventing te verdienen. In deze twee takken schoten de Nederlandse ruiters in Lexington schromelijk tekort. Vier jaar geleden plaatste Nederland zich met een achtste plaats nog voor de olympische landenwedstrijd, nu was alleen Tim Lips afgevaardigd en die kon na een val van zijn paard inpakken en wegwezen, zonder olympische nominatie.

Het resultaat van de springruiters verdient een gepast stilzwijgen. Zelden was de afgang van een wereldkampioen zo groot. Gesteld werd dat sommige paarden nog te jong waren. Als dat zo is, past het vraagtekens bij de selectie te zetten. Bondscoach Ehrens ziet echter nog olympische lichtpuntjes als de paarden meer ervaring opdoen.

Dat zou mooi zijn, want de Nederlandse deelname in Kentucky was een mislukking. Ondanks de mooie medaillecijfers. Maar dat is optisch bedrog.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden