Erik Jan HarmensBeeld Jörgen Caris

ColumnErik Jan Harmens

De reden waarom ik vast, is dat ik me vaak zo vol voel

Het is tien uur ’s ochtends en ik zou wel iets lusten, maar mag pas om twaalf uur iets eten. Dat hoort bij het dieet dat ik volg, al is het volgens de verhalen op het internet geen dieet, maar een verandering in levensstijl. Ik mag alles eten, alleen niet de hele dag door, enkel tussen lunchtijd en acht uur ’s avonds. Lunchtijd schrijf ik, maar om twaalf uur eet ik dus mijn ontbijt. Heel gek vind ik dat, het hoort niet. Helemaal in lijn met mijn autisme-diagnose leef ik volgens vaste rituelen, maar juist daarom vind ik het grappig om ze soms overboord te gooien. Het is de uitzondering die de regel bevestigt.

Een deel van de dag vasten zou behalve tot gewichtsverlies tot innerlijke zuivering moeten leiden, maar ik doe het niet voor de catharsis. Ik heb andere redenen, om te beginnen ijdelheid. Ik ben op zich niet dik, als ik een overval zou plegen, zouden getuigen het hebben over een man met een gemiddeld of zelfs slank postuur. Maar sta ik in mijn Sloggy voor de spiegel, dan ben ik niet tevreden, omdat ik een beetje een buikje heb. Ik ben overal slank, behalve daar. Ze noemen dit een peervormig figuur en geloof het of niet, ik lust alle soorten fruit, behalve peren.

Heel veel mannen van mijn leeftijd hebben een beetje een buikje. We hebben onszelf erop getraind om onze adem in te houden zodra we in gezelschap ons shirt uittrekken. Dan spannen we onze abs aan, zo heten de spieren rond je navel. Je kent ze van de Ab Roller, de Wonder Abs en de Ab Slim Flex, fitnessuitvindingen voor thuis die worden geleverd met een geen-gezeur-niet-goed-geld-terug-garantie. Ze worden vooral besteld door mannen van mijn leeftijd. De tweede reden waarom ik vast, is dat ik me vaak zo vol voel. Niet alleen in mijn hoofd, ook in mijn lichaam.

Ik verlang naar leegte. Juist nu, wou ik schrijven, maar die twee woorden heb ik de laatste tijd net iets te vaak gehoord. Hoe dan ook zou je zeggen dat het leven leeg genoeg zou moeten zijn voor mensen als ik die thuiszitten, zover bekend niet besmet zijn met het virus en beroepshalve niet actief meehelpen bij het bestrijden ervan. Maar het is juist de lethargie die maakt dat ik vrees straks uit elkaar te klappen als een hard opgeblazen ballon. 

Schrijver en dichter Erik Jan Harmens over de prikkels die het druk maken in zijn hoofd.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden