De rechterflank zit vol met politieke zwervers

Redactie: Nicole Besselink, Wilfried van der Bles, Bart Zuidervaart.

Er zijn van die politici die het niet kunnen laten. Opgestapt dan wel uitgestoten uit hun fractie beginnen ze voor zichzelf, met medeneming van de Kamerzetel die ze niet aan zichzelf te danken hebben, maar aan hun vroegere partij of partijleider. Ze beginnen een nieuwe partij en, als de kiezer ze zelfs niet één zetel gunt, geen nood: ze richten zo weer een andere partij op. In het gunstigste geval worden ze gedreven door een ideaal en geloven ze oprecht dat ze onmisbaar zijn voor het verwezenlijken daarvan. In het ongunstigste geval zijn het opportunisten die gewoon de gok op een Kamerzetel wagen.

Brinkman

Tot die laatste categorie hoort Hero Brinkman, de man die in 2006 op de vleugels van Geert Wilders de Kamer binnenzeilde en die de PVV-fractie in 2012 weer verliet. Onmiddellijk richtte hij de Onafhankelijke Burger Partij (OBP) op. Een paar maanden later fuseerde die partij met Trots van Rita Verdonk tot Democratisch Politiek Keerpunt. Dit DPK haalde bij de verkiezingen in 2012 met 0,1 procent van de stemmen niet één zetel. Brinkman keerde terug naar de Amsterdamse politie.

Maar vorige week liet hij weer van zich horen als politicus met de lancering van de Ondernemers Partij (OP), een one-issuepartij die zich geheel richt op de belangen van het bedrijfsleven. De man die ooit begon bij de PvdA, vervolgens zijn heil zocht bij een partij op het uiterste van de rechterflank (PVV), is nu opeens belangenbehartiger van het bedrijfsleven.

Naast de PVV is het met Brinkman erbij dringen geblazen op de rechterflank. Joram van Klaveren, afgehaakt van de PVV, probeert het bij de volgende verkiezingen met Voor Nederland (VNL) onder aanvoering van Bram Moszkowicz. In hetzelfde segment opereert ook Norbert Klein (ex-VVD, ex-50Plus) met zijn Vrijzinnige Partij.

Grote inspirator

Wellicht niet voor Klein, maar voor de overigen is en blijft Pim Fortuyn de grote inspirator. Een voorbeeld was hij vanwege zijn ideeën, maar misschien inspireerde hij ook als politiek zwerver. In zijn jonge jaren klopte Fortuyn tevergeefs aan bij de CPN. Later liep hij ook een blauwtje bij de VVD en het CDA. Lid (tot 1989) was hij wel van de PvdA, daarna van Leefbaar Nederland en tot slot van de Lijst Pim Fortuyn (LPF)

Leefbaar Nederland is genoemd. De grote man daarachter was Jan Nagel, ook een bewonderaar van Pim Fortuyn, de oorspronkelijke lijsttrekker van Leefbaar voor de verkiezingen van 2002. Dat liep mis na een omstreden interview, waarna Fortuyn zijn eigen partij oprichtte.

Jan Nagel is een fenomeen op zich, als het gaat om politiek avonturisme. In de jaren zestig en zeventig was hij lid van de PvdA. Hij behoorde tot de stroming Nieuw Links. In 1993 richtte hij Leefbaar Hilversum op, in 2001 Leefbaar Nederland. In 2005 probeerde hij het met de Partij van Rechtvaardigheid, Daadkracht en Vooruitgang (PRDV) met Peter R. de Vries als lijsttrekker. Het werd niets. In 2009 richtte hij OokU (Onafhankelijke Ouderen en Kinderen Unie) op, in 2011 omgezet in 50Plus.

Een vooraanstaand politiek zwerver is ook Michel van Hulten, namens de Politieke Partij Radikalen (PPR, opgegaan in GroenLinks) in de jaren zeventig staatssecretaris van verkeer en waterstaat in het kabinet-Den Uyl. Hier zijn politieke zwerftocht: KVP (een van de voorlopers van het CDA), PPR, D66, GroenLinks, 50Plus, ikkiesvooreerlijk.eu (bij de Europese verkiezingen vorig jaar). Fortuyn kon er wat van, Nagel kan er wat van, maar de absolute nummer 1 onder de politieke zwervers heet Michel van Hulten.

Politieke topavonturiers

1. Michel van Hulten

2. Pim Fortuyn

3. Jan Nagel

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden