De rechterarm van Lonneke Sloetjes, het machtige aanvalswapen van Oranje

Lonneke Sloetjes in actie tegen China.Beeld EPA

Vrijdagochtend om 6.40 uur speelt Oranje in Japan om een plek in de finale van het WK volleybal tegen Servië. De Serviërs hebben sterspeelster Tijana Boskovic, Lonneke Sloetjes is het machtige aanvalswapen van Oranje.

Met of zonder puntjes, is het Lonneke Sloetjes of Lonneke Slöetjes? Twee dagen voor vertrek naar het wereldkampioenschap in Japan, werd die vraag aan de steraanvalster van de nationale volleybalploeg ­gesteld. Ze staan erop, zei de geboren Varsseveldse, want bij ons spreek je mijn naam uit als Sleutjes. “Zelf doe ik dat niet, dus wat mij ­betreft hoeven die puntjes er niet op. Doe het maar zonder.”

Op het shirt met nummer tien van Nederland ontbreken de puntjes. Bij het Turkse Vakifbank is ze gewoon Lonneke, die naam prijkt ook op het gele tenue van de club uit Istanbul die de afgelopen twee jaar de Champions League veroverde. Met Lonneke Sloetjes als een van de grote aanjagers. In de competitie waar per club maar drie buitenlanders mogen spelen, is zij een niet weg te denken factor.

Niet af te stoppen

Giovanni Guidetti had het in 2015 goed gezien. Als kersverse bondscoach van de Nederlandse vrouwen herkende hij direct de kwaliteiten van Sloetjes. In mei van dat jaar vroeg de gepassioneerde Italiaan of ze zin had in een avontuur bij zijn Turkse werkgever Vakifbank. Het aanbod van Guidetti kwam zo laat dat Sloetjes zich al bijna had neergelegd bij weer een seizoen bij het Duitse Schwerin.

Sloetjes meldde zich na de verloren EK-finale in Rotterdam tegen Rusland in Istanbul en wist zich daar meteen in de kijker te spelen. Waar veel buitenlanders moesten vertrekken, onder wie de Nederlandse internationals Robin de Kruijf en Anne Buijs, daar mocht Sloetjes in de Turkse metropool blijven. Met de befaamde Chinese Ting Zhu vormt ze nu de gevreesde en bijna niet af te stoppen aanvalsmachine van de ­Europese topclub.

Onmisbare schakel

Volgens Guidetti en zijn opvolger bij Oranje Jamie Morrison – en vele anderen – behoort Sloetjes tot de ­beste volleybalsters van de wereld. Dat bewijst de diagonaalspeelster ook weer tijdens het WK in Japan. Het succes van Nederland, dat vandaag Servië treft in de halve finales, wordt omschreven als een triomf van het collectief. Morrisons selectie is inderdaad ook in de breedte kwalitatief sterk, maar Sloetjes is een ­onmisbare schakel.

Met haar aanvallende talenten is ze in staat wedstrijden om te draaien en de weerstand van de tegenstanders te breken. In moeilijke perioden is het parool vaak: alle ballen op Sloetjes. Haar kwaliteiten op het veld worden ook vertaald in de ­onvermijdelijke statistieken. Op drie lijstjes van dit WK staat de naam van Sloetjes in de topdrie: van meest scorende speelster, van beste aanvalster en van beste serveerster.

Met haar rechterarm als gevreesd wapen beschikt ze over een enorme power, maar Sloetjes paart een atletisch vermogen aan een grote sprongkracht en een groot spelinzicht. Ze kan een torenhoge blokkering omzeilen door de bal met een scherpe hoek toch op de grond te krijgen. Als co-commentator bij ­Ziggo noemde Peter Blangé Sloetjes een uniek fenomeen en absolute ­wereldtop.

Nuchter

Kom bij Sloetjes niet aan met alle superlatieven die rond haar persoon als volleybalster hangen. Ze is te nuchter om zich gek te laten maken of belangrijk te gaan voelen door de status die anderen haar hebben toebedeeld. Wat dat betreft kan ze met glans de vergelijking doorstaan met Nycke Groot. De bescheiden Noord-Hollandse wordt gezien als de beste handbalster ter wereld, maar is wars van sterallures.

Onder het regime van Guidetti bij Vakifbank heeft Sloetjes zich de ­echte winnaarsmentaliteit eigen ­gemaakt. “Onze captain zegt altijd: over mijn lijk dat iemand anders van mij wint”, zei ze gisteren in het AD. Troostprijzen tellen niet meer voor Sloetjes. Aan de vooravond van de halve finales van de Spelen in Rio zei ze dat iets tastbaars naar huis wilde meenemen. “En dan bedoel ik een medaille en niet een leuk olympisch certificaatje.”

Natuurlijk is het huidige succes van de Nederlandse ploeg niet alleen op het conto te schrijven van Sloetjes. Daarmee wordt de inbreng van de overige speelsters te kort gedaan. Maar Nederland is wel in last als de 27-jarige speelster uit Lichtenvoorde niet goed in de wedstrijd zit. Zoals in de twee kansloos verloren EK-finales, in 2015 in Rotterdam tegen Rusland en vorig jaar in Bakoe tegen Servië. Vrijdag kan ze zich revancheren voor die laatste nederlaag.

Lees ook:

‘Het toernooi gaat nu echt beginnen’

Een beest van een toernooi. Zo typeerde Jamie Morrison voor vertrek naar Japan de achttiende editie van het WK voor volleybalsters. De Amerikaanse coach van de Nederlandse ploeg vond 13 wedstrijden in 22 dagen, voor de landen die de halve eindstrijd halen, zowel fysiek als mentaal een pittige klus

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden