De poema mag best nog wat langer blijven

De loslopende poema is de beste reclame die de Veluwe zich kan wensen. Toeristen willen avontuur en wildkijken kan natuurparken veel geld opleveren. W ie de afgelopen dagen in de omgeving van Ede het bos in ging zag veel blauw op de zandpaden. Massaal werd de politie ingezet in de jacht op dé poema. Wat betreft de gedeputeerde Aalderink van de provincie Gelderland mag de poema echter nog wel wat langer blijven. De provincie Gelderland wil van de Veluwe namelijk de belangrijkste toeristische trekpleister van ons land maken en is hiervoor onlangs een promotiecampagne begonnen. Betere promotie dan de aanwezigheid van de poema kon wat betreft de gedeputeerde niet worden gemaakt voor Gelderlands grootste natuurgebied en met alleen al een omzet van 2 miljard euro per jaar in de toeristische sector tevens een 'ecologische mainport' van belang. De poema en het witte zwijntje 'Sneeuwvlokje' als ambassadeurs van de Veluwe, je ziet het al voor je. Het was natuurlijk een kwinkslag, maar toch heeft de gedeputeerde meer een punt dan hij misschien denkt als het gaat om de economische bijdrage die wild kan leveren aan een regio.

De echte economische kansen blijken steeds vaker te zitten in het beleven van het avontuur van de natuur. Het meest onverwachte succes van de afgelopen jaren was wat dat betreft toch wel de enorme bijdrage die de terugkeer van de wolf heeft geleverd aan de lokale economie van het Amerikaanse Yellowstone National Park. In 2002 stelde de Universiteit van Montana vast dat het toerisme in het park alleen al jaarlijks 23 miljoen dollar extra oplevert. De totale inkomsten in de regio worden op 50 miljoen dollar geschat. De opbrengsten van de wolven voor de regionale economie overstijgen daarmee de bijdragen van de veehouderij, die op 3,5 procent van het bruto regionaal product staat. De dienstensector (voor het grootste deel toerisme) is daarentegen goed voor 39,5 procent van de regionale economie. Het is dan ook niet vreemd dat de lokale ondernemers, nadat zij zich aanvankelijk hevig hadden verzet, uiteindelijk zeer gelukkig zijn met de wolf.

Waar de ondernemers vooral ook erg blij mee zijn, is dat de inkomsten in de winter enorm zijn toegenomen. Yellowstone was vooral in de zomer populair, de winters zijn er namelijk bitter koud en skiën in de winter is in een nationaal park uiteraard niet aan de orde. Maar wolven kijken gaat het beste in de winter en dus verschijnen de toeristen nu het hele jaar door. Zelfs onder jagers is enig enthousiasme waarneembaar. Jagers waren bang dat de komst van de wolven grote gevolgen zou hebben voor de wildstand, met name voor wapiti's, elanden en de diverse hertensoorten.

Dat bleek erg mee te vallen. Alleen de ranchers zijn nog niet tevreden over de hoogte van de vergoedingen voor door wolven gedood vee. Overigens is in totaal in de periode 1999-2004 zo'n 400 000 dollar aan de boeren uitbetaald waarmee deze schade in het niet valt bij de baten.

Als gevolg hiervan heeft zich een enorme verschuiving in het denken over de 'wolveneconomie' voorgedaan. Ging het tot voor kort alleen nog maar over de schade van enkele honderden veehouders, nu gaat het om de baten en om het plezier dat miljoenen Amerikanen hebben door de terugkeer van de wolven.

Van wolven is op de Veluwe geen sprake. En wie de discussie nog kent over de wolf die twee jaar geleden in Zeeuws-Vlaanderen werd gezien, moet niet vreemd staan te kijken als we de poema uiteindelijk niet aantreffen. Maar gelukkig bieden gebieden als de Veluwe, de Utrechtse Heuvelrug en de natuur in de uiterwaarden meer aan natuurschoon en wild. Daarmee voldoen zij aan een toenemende maatschappelijke vraag. Vooral op de Veluwe is het wild kijken de afgelopen jaren met grote sprongen toegenomen. Met name tijdens de bronstijd is vroegtijdig reserveren voor de wandelingen met de boswachter nodig.

De komende jaren zal deze stroom 'wildgenieters' alleen maar toenemen, zo verwachten de terreinbeheerders. Daarbij zullen we niet gaan betalen voor ieder hert dat we zien, maar uiteraard zullen deze bezoekers zorgdragen voor de nodige bestedingen en daarmee bijdragen aan de regionale economie. Uit persoonlijke ervaring weet ik immers zelf ook dat na iedere zoektocht naar wild ik met het gehele gezin steevast een pannenkoekenhuis of ander etablissement beland. En zaterdag zullen er dan ook vast wel tijdens de enorme hitte wat slimme ondernemers met een ijscokarretje op de Ginkelse heide staan.

Maar gelukkig draait het in de Nederlandse natuur niet allemaal om geld. Tijdens mijn bijna dagelijkse rondjes rennen op de Imbosch is ondertussen eigenlijk wel sprake van een wildgarantie. Zwijnen, edelherten, dassen, vossen, het is dagelijkse kost enï allemaal gratis. Laten we dat ook vooral zo houden. Ik zal de komende dagen al rennend trouwens wel goed uitkijken naar een grote katachtige, maar ik denk dat de enige poema die ik zal zien, te vinden is op mijn schoenen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden