De plaats van de immigrant

Alle fracties in de kamer hebben met hun eigen integratienota's hun visie op de plaats van de immigranten in de samenleving gegeven. Vandaag debatteert de kamer met de commissie-Blok, die vindt dat de meeste vreemdelingen goed zijn geïntegreerd. Een overzicht van de partijstandpunten, toegespitst op religie, arbeidsmigratie en volkshuisvesting.

Het probleem waar Nederland mee kampt als het gaat om de huisvesting van allochtonen is voor alle partijen helder. Al in 1995 stelde het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) de toenemende segregatie aan de kaak.

De SP haalt de conclusie nog maar eens aan: ,,Concentratiewijken van allochtonen onderscheiden zich door een oververtegenwoordiging van kansarme, weinig op de Nederlandse samenleving georiënteerde en relatief weinig verdienende allochtonen.” In de vier grootste steden woont 42 procent van de allochtonen. Ze vormen er 26 procent van de bevolking. In bepaalde wijken ligt het percentage allochtonen boven de tachtig procent. Daar tegenover staan wijken, soms hele gemeenten, waar 'nauwelijks' een allochtoon woont.

Het streven in de huisvesting van allochtonen is daarmee in alle nota's op hoofdlijnen gelijk: zwarte wijken moeten witter, witte wijken zwarter. Alleen de LPF besteedt geen letter aan huisvestingbeleid, tenzij het verlangen dat 'een gezinsvormer in Nederland moet beschikken over een zelfstandige woonruimte' hieronder wordt gerekend.

Zo helder als het gezamenlijke doel is van de partijen, zo diffuus zijn de wegen ernaartoe. Groen-Links meent dat niemand gedwongen ergens wel of ergens niet kan wonen. Het CDA is bereid 'zo nodig' de Huisvestingswet te veranderen om 'vestiging van nieuwkomers selectief te beperken'. Daarmee zit de partij vrijwel op één lijn met de D66-fractie, die stelt dat 'gemeenten eisen mogen stellen aan nieuwkomers'. De democraten geven een voorbeeld: ,,Een voorwaarde zou kunnen zijn dat iemand pas in een gemeente met veel uitkeringsgerechtigden mag komen wonen indien hij werk heeft.”

Alle partijen menen dat vaart gezet moet worden achter de aanpak van verloederde wijken: bouw tussen de goedkope huurwoningen duurdere huurwoningen en koopwoningen. Van de andere kant moeten de gemeenten die relatief veel dure woningen hebben, goedkoper bouwen. De VVD vindt dat de benodigde stedelijke vernieuwing en nieuwbouwproductie 'dan ook met kracht opgepakt moeten worden', maar laat het bij die stelling, net als D66. Volgens de PvdA moeten investeerders die werken aan een door de lokale overheid vastgesteld wijkverbeteringsprogramma 'tijdelijk fiscale vrijstelling genieten'. Een stimuleringsmaatregel dus. Ook de VVD denkt in die richting. Bovendien vindt de PvdA dat gemeenten waar de problematiek het grootst is, extra bevoegdheden moeten krijgen om in te grijpen bij de woningbouw.

GroenLinks denkt aan dwang:

,,Gemeenten moeten worden verplicht om binnen de regio afspraken te maken over het bouwen van gemengde wijken”, waarbij de partij zeker ook de pijlen richt op de randgemeenten die veel te veel op slot zitten voor kansarmen. De SP verkiest harde taal en spreekt over een 'volslagen scheve verhouding' in bepaalde wijken die zich ook in kleinere steden al begint af te tekenen. Wachten met ingrijpen is 'zinloos en gevaarlijk'. De huidige witte wijken moeten worden 'opengebroken voor allochtonen'. Net als GroenLinks eist de SP plannen van de lokale overheden over de integratie die 'ter goedkeuring aan de landelijke overheid voorgelegd worden'. Om pas daarna financiële steun te krijgen.

Een kamermeerderheid van CDA, PvdA, VVD en GroenLinks wil dat gemeenten panden verbeurd moeten kunnen verklaren als huisjesmelkers er illegale praktijken op na houden. Door een PvdA-initiatief uit 2002 is dat nu al mogelijk, maar alleen voor drugspanden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden