De perfecte belichaming van de vervreemding

JANN RUYTERS

Oslo, August 31st.
Regie: Joachim Trier. Met Anders Danielsen Lie. In 9 filmtheaters

'Oslo, August 31st' begint op 30 augustus, als Anders 's ochtends vroeg zwijgend uit de hotelkamer vertrekt waar een meisje nog in bed ligt. Hij keert terug naar het therapeutisch centrum waar hij woont, maar in plaats van dat hij daar naar binnen gaat, stopt hij twee stenen in zijn zakken en loopt hij de rivier in. Lang verdwijnt hij onder water maar dan komt hij toch weer boven. Huilend.

Dat alles voltrekt zich in stilte, en zo licht en kalm dat het bijna is alsof je niet hebt gezien wat je hebt gezien. Vanaf de eerste beelden van 'Oslo, August 31st' kruip je in de huid van Anders, geen terrorist zoals je een driekwart jaar na Anders Breivik geneigd bent te denken, maar een heel ander mens: een kwetsbare dromer die niet kan blijven dromen, maar geen idee heeft hoe hij moet leven. 'Een verwend kind' zegt Anders zelf. Opgevoed door liberale, artistieke ouders met veel begrip. Hij mocht kieskeurig doen met eten, werd gestimuleerd te lezen, musea te bezoeken, mocht naar feestjes.

Regisseur Joachim Trier ('Reprise') volgt hem op deze dag in Augustus. Na enkele jaren in een afkickcentrum gaat Anders naar Oslo voor een sollicitatiegesprek en hij gebruikt de gelegenheid om ook wat mensen van vroeger op te zoeken.

Hij treft er zijn beste vriend Thomas met wie hij ooit wilde feesten bezocht maar die nu met vrouw en twee kinderen gelukkig genoeg lijkt. Hij heeft een ontmoeting met de vriendin van zijn zus die hem nog niet wil zien. En hij gaat naar het verlaten, half onttakelde huis van zijn ouders.

Eenzaamheid wordt iets lichts, iets ongrijpbaars in 'Oslo, August 31st'. Het kleeft aan Anders. In een café waar hij koffie drinkt, vangt hij om zich heen flarden van gesprekken op; banale gesprekken, maar ook gesprekken die getuigen van wel geleefde levens.

Een paar keer laat de Noorse regisseur Joachim Trier de camera even meegaan met een voorbijganger, mee het park in of naar diens huis. Ook daarin voel je het contrast tussen Anders en deze anderen, die misschien ook niet heel gelukkig zijn, maar zich zijn vragen niet stellen.

Acteur Anders Danielsen belichaamt de vervreemding perfect. Hij oogt verloren, ook op de momenten dat hij wel contact maakt, over zichzelf vertelt, praat en lacht.

'Melancholie is als overrijp fruit in een stilleven' zei de Noorse regisseur in een interview met De Filmkrant. Die kwellende disharmonie, dat wanhopige misgrijpen, weet hij in het lyrische, gevoelige 'Oslo, August 31st' prachtig in beelden te vangen.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden