Opinie

De passage als metafoor voor het wereldse leven

’Het uur waarop wij niets van elkaar wisten’, door het Rotterdams Centrum voor Theater. 14, 21 en 28 april in het NAi, Rotterdam. Tel. 010-4401200

Als regisseur Paul Röttger met zijn hond langs de doorgang van het Nederlands Architectuurinstituut in Rotterdam liep, spookte het door zijn hoofd: die ruimte was perfect als openluchttheater. Overdag ligt de arcade erbij als een mooie passage. Meer dan honderd meter lang buigt de architectuur mee met de drukke Rochussenstraat, wandelaars gebruiken de overkapping als voetpad.

’s Avonds komt de doorgang opnieuw tot leven: een lichtkunstwerk beschijnt de ruimte tussen de betonnen dragers met afwisselende kleuren. Een perfecte plaats voor een toneelstuk; midden in de stad, voor iedereen zichtbaar.

Vorig jaar werd Röttgers wens verhoord: hij mocht de ruimte gebruiken. Welk toneelstuk moest hij kiezen? „Eerst dacht ik aan een Griekse tragedie. Maar die oude verhalen zijn te anekdotisch, het moest abstracter. De stad is aan alle kanten in de overkapte ruimte aanwezig, dat moest ook in het stuk doordringen.”

Röttger (53) koos voor ’Het uur waarop wij niets van elkaar wisten’ van Peter Handke, zegt hij vanuit het Rotterdams Centrum voor Theater, een instelling waar theaterschool, regisseursopleiding en ontmoetingsplaats samengaan middenin een ’probleemwijk’.

„Handke is een eigentijdse, geëngageerde schrijver die met een scherp oog het gedrag van de mens in zijn omgeving observeert.” Het toneelstuk dat de 41 acteurs de komende weken zes keer opvoeren, speelt zich af op een stadsplein. In totaal zijn er bijna 200 personages die afwisselend opkomen en verdwijnen. De acteurs hebben geen tekst, maar Handke beschrijft minutieus de handelingen van de spelers.

„De toeschouwers krijgen een koptelefoon, waarmee ze de effecten kunnen horen die onze geluidsmedewerker tijdens het toneelstuk maakt. Ze horen stadsgeluiden; de echte stadsgeluiden zijn te overheersend. Met een koptelefoon kijken de toeschouwers anders. Ik wil de mensen ontregelen, hun zintuigen in de war maken. Dat ze steeds als ze ergens zijn waar veel mensen samenkomen, op een nieuwe manier naar de wereld kijken.”

„Een stad kent vele steden, en Rotterdam is bij uitstek een grote stad met verschillende kanten. Aan het positieve in die complexe samenleving wordt vaak te weinig aandacht gegeven. De acteurs zijn tussen de 10 en 82, ze komen oorspronkelijk uit de hele wereld. Mensen die je op ieder plein kunt tegenkomen – Handke gebruikt het plein dan ook als metafoor voor de wereld.”

„Bij de repetities blijven nieuwsgierige voorbijgangers vaak even kijken. Onbewust maken zij dan ook deel uit van het stuk, waarschijnlijk zonder iets te begrijpen van wat er zich afspeelt. Precies zoals Handke aangeeft. Dat vind ik prachtig.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden