De paradox in het vertrek van Bert Goedkoop

Er schuilt een paradox in het opstappen van Bert Goedkoop als bondscoach van het nationale vrouwenvolleybalteam. Het rapport dat in januari over zijn functioneren werd uitgebracht, spaarde hem meer dan de begeleidingsgroep.

Het aanstellen van een praatpaal - Truus van der Kaap, consulente individuele begeleiding bij NOC-NSF - kan daarom moeilijk als een motie van wantrouwen worden uitgelegd. Misschien dat de vertrouwensvrouw in theorie aan het gezag van Goedkoop knaagt, maar waar er verhalen over het 'psychisch kapot' maken van bepaalde speelsters circuleren, kan het geen kwaad een vangnet te creëren. Zelfs als die door rancune gevoede verdachtmakingen uit de hoek van twee clubcoaches (Brunninkhuis en Krijnsen) komen.

Goedkoop voelde zich maandag niet geroepen om zijn plotselinge ontslagaanvraag op staande voet nader toe te lichten. De speelsters zeiden stuk voor stuk zijn vertrek te betreuren. Dat ze in het 'internaat' betere Riagg-klantjes dan volleybalsters werden, wees bijvoorbeeld Jettie Fokkens resoluut van de hand. Of ze op de bewuste persconferentie, waar veel zoete broodjes werden gebakken, echt haar hart op de tong legde, valt te betwijfelen. Sporters, die een bepaald doel voor ogen hebben (de Olympische Spelen van Sydney), zijn niet alleen snel geneigd de wereld om hen heen te vergeten, maar ook om op de enge weg naar dat doel kritiekloos alles te slikken.

Bert Goedkoop is een 'wereldtrainer', daar bestaat in volleyballand geen enkele twijfel over. Hij communiceert echter slecht met zijn professionele omgeving, een eigenschap die mede wordt ingegeven door het feit dat hij in zijn werk geen tegenspraak duldt. Na kritiek op de allang beëindigde relatie met spelverdeelster Riette Fledderus en de belastende verklaringen van twee eredivisie-collega's had Goedkoop voor zijn gevoel te weinig vrienden overgehouden om gemotiveerd aan het werk te blijven. Of, beter: werkgever TVN (de stichting Topvolleybal Nederland) had zich in zijn ogen misschien meer moeite moeten getroosten om die kwaadsprekers uit zijn buurt te houden. Vooropgesteld dat die onmogelijke missie geen enkele kans van slagen zou hebben gehad.

TVN kan moeilijk de journalisten ontslaan met wie hij 'nooit' meer wenst te praten, zoals de stichting ook niet het personeelsbeleid van AMVJ (Brunninkhuis) en VVC (Krijnsen, die overigens naar landskampioen bij de mannen Dynamo vertrekt) kan bepalen. Zij raakten hun internationals kwijt aan het ambitieuze Sydney-project en hadden er dus zo hun bedenkingen bij, dat de adepten van Goedkoop zo nodig uit de competitie gehaald moesten worden. Aan de andere kant verhief de bondscoach het tot kunstvorm om zich denigrerend over de werkwijze van de clubs uit te laten. De kritiek uit dat kamp kan hem moeilijk onaangenaam hebben getroffen.

Het krediet dat hij van TVN geniet, kan zeker geen argument zijn geweest om op te stappen. De stichting investeert momenteel zelfs meer geld in de vrouwenploeg dan in de lange mannen, die in Atlanta olympisch goud haalden, vorig jaar in eigen land Europees kampioen werden en in november de te kloppen ploeg op het WK in Japan zijn. TVN gelooft in het oranjeplan, tenzij de volleybalsters op hun wereldkampioenschap even ondermaats gaan presteren als op het EK.

Daarin schuilt de paradox. De onwrikbare Goedkoop had er in 1994, toen hij voor de tweede keer binnen een jaar werd aangesteld als bondscoach geen moeite mee om onder beduidend slechtere omstandigheden aan het avontuur te beginnen. In 1993 nam hij het roer over van Peter Murphy, die er door de vijfde colonne ook al van werd beticht dat hij de speelsters psychisch volledig sloopte. Na het WK in Brazilië (1994) stapte Goedkoop plotseling op en was door een wereldreis maandenlang onbereikbaar voor een bond, die graag met hem verder wilde. Hij had bewust hoog spel gespeeld. “Ik heb tien gulden gevraagd in de hoop er acht te krijgen”, zei hij toen. Hij kreeg acht ton, één miljoen minder dan hij nodig dacht te hebben om met zijn vrouwen de wereldtop te halen. Goedkoop accepteerde het omdat hij verder alle vrijheid van handelen kreeg. Zijn vrouwen werden in 1995 Europees kampioen en eindigden het jaar erop in Atlanta als vijfde op de Olympische Spelen.

Nu speelt hij wederom hoog spel. Over de inzet wil hij zich, zoals gezegd, niet uitlaten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden