Opinie

De Parade is extreem, kort en laagdrempelig

Een zweefmolen, een poffertjespaleis en talloze koepelvormige tenten. Het rondreizende theaterfestival de Parade is als een nostalgische kermis. De terrassen van de sfeervolle Jugendstilachtige paviljoens zijn boordevol. Vanaf een verhoging voor hun tent proberen artiesten met wervende praat het nieuwsgierige publiek naar binnen te lokken.

De keuze is niet eenvoudig, want het aanbod op de Parade is groot en divers. Wordt het illegaal theater met de criminele Hendrick-Jan de Stuntman, smartlappen zingen met de levende juke-box, of een ontmoeting met Emily Bremers en haar moeder? Want jawel, 'she's back and back as hell!'

In de voorstelling 'Emily's Revenge' vertellen Emily (Isa Hoes) en haar moeder Lisanne Bremers (Marc-Marie Huijbregts) hun 'ware verhaal'. De voorstelling is een therapeutisch experiment, want omdat de dames met 'het hart tussen de deuren van het koningshuis zijn gekomen', zoeken ze bij het volk erkenning voor hun pijn. Met een engelachtige glimlach, maar in grove bewoordingen verhaalt Emily over haar avonturen met 'dikke Lex'. En omdat het zo bevrijdend en opluchtend werkt haalt ze 'de aangespoelde zeekwal' op lompe wijze door het slijk. ('Watermanagement? Ja, ja, mij heeft-ie nooit nat gekregen'.) Hoe banaler, hoe beter, moeten de makers gedacht hebben en getuige de reacties is het publiek het daar volledig mee eens. Vanwege knullige rijmpjes en liedjes op Borsato-melodie heeft de voorstelling veel weg van een bonte-avond spektakel. De show toont hier en daar wat rafelranden, maar ook dat heeft zijn charme.

,,Het leuke aan de Parade vind ik dat alles niet zo af is. Het is een beetje tussen-de-schuifdeuren en niet pretentieus'', vindt bezoeker Jeremy Baker. Ook zijn metgezellin Lone van Roosendaal is enthousiast over het volgens haar on-Nederlandse, hippie-achtige festival. ,,Alles is zo leuk ouderwets en er komt een bepaald slag publiek. Ruimdenkend en gemaksgezind. Truttige en conservatieve mensen kom je hier niet snel tegen. Bovendien zijn de voorstellingen heel origineel.'' Baker is het hier niet helemaal mee eens en vindt dat sommige groepen het er zich wel eens makkelijk vanaf maken. ,,Soms komen ze letterlijk met paradepaardjes waarvan je denkt: dat ken ik nu wel. De acteurs proberen het succes dan van de sfeer te laten afhangen en zetten alleen steeds even een ander petje op.''

Op het moment dat Baker zijn uitspraak doet, heeft hij het revuespektakel 'Krambamboelie' van Orkater nog niet gezien, maar zijn woorden sluiten naadloos aan op dé grote publiekstrekker van de Parade met Loes Luca en Peter Blok. Een mager verhaal over een echtpaar dat een miljoen wint in de loterij en daarmee een camping begint, vormt de basis voor de muziekvoorstelling. Maar eigenlijk komt het erop neer dat Luca enkele (overigens niet onaardige) typetjes uit haar mouw schudt en een groep figuranten in een steeds wisselend kostuum om haar heen hupst. 'Krambamboelie' besluit met een geforceerde moraal: het echtpaar komt erachter dat geld niet gelukkig maakt en dus zingt Luca: ,,Ik wil geen man met zes nullen, maar een die lekker is en lang kan lullen.''

Nee, dan liever de absurde humor van Van Houts en De Ket, het duo dat 'alles vat, behalve elkaar' en het publiek een intellectueel, filosofisch aura belooft door het zien van de voorstelling 'Zeker weten'. De muzikale heren zijn snel en bijzonder geestig in acts die meestal ontaarden in diepgaande Babylonische spraakverwarring. Van Houts en De Ket presenteren zich als spitsvondige taalkunstenaars. In geïmproviseerd oud-Nederlands discussieert het duo over versiertrucs. (,,Met mijn krachtig lijf kan ik haar bronskontig gebukt doen gaan''. ,,Is uw geilbrein dan gans geoccupeerd van eigen ventiel?'') Daarnaast nemen ze hun eigen werkterrein, de muziek en het toneel, op de hak.

De voorstellingen op de Parade varieëren van een uur tot vijf minuten. Volgens bezoeker Bart-Jan Schenkels is de korte duur van de optredens ideaal. ,,Ik hou van VPRO-achtige humor. Dat is minder goed te behappen in een avondvullende voorstelling. Ik kom hier vooral voor de sfeer. De Parade is extreem, kort en laagdrempelig.'' Het laatste blijkt als de voorstelling van Van Houts en De Ket na een half uur voorbij is. Bij de uitgang wachten de artiesten hun toeschouwers op om hen de hand te schudden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden