Rondje Europa

De paardenraces van Ascot zijn een ordinair zuipfestijn geworden

Koningin Elizabeth II inspecteert enkele bokalen bij de paardenraces van Ascot. Beeld Reuters

Ooit waren de paardenraces van Ascot het toonbeeld van de Britse high society, tegenwoordig dringt het grote publiek er ook door. En dat veroorzaakt de nodige culturele botsingen.

Boze machinisten wisten wel hoe ze de Britten pijn konden doen. Vier dagen treinstaking, uitgerekend tijdens een van de beroemdste en drukst bezochte paardenraces van Groot-Brittannië. Het was voor de tienduizenden Ascot-gangers dit jaar een hele uitdaging om bij de fameuze paardenrenbaan te komen.

Hordes Uber-taxi’s, afgehuurde bussen en meterslange Bentley-limousines trechterden samen in het normaal zo rustige stadje. Al had de beroemdste gast, koningin Elizabeth II, daar geen omkijken naar. Zij maakt traditioneel per koets haar entree.

Elke junimaand is Ascot het centrum van mannen in jacquet en vrouwen in kleurrijke jurken, met feestelijke hoeden en op ongemakkelijk hoog ogende hakken. De ooit door Queen Anne begin 18de eeuw opgerichte koninklijke paardenraces zijn traditioneel het toneel van de gegoede klasse die zich omringt met champagne en schreeuwende bookmakers die met krijtborden in de hand vertellen welke paarden de meeste kans maken om te winnen. Want naast high society-gekeuvel moet er voor de Brit ook wat te gokken zijn.

Easyjet en ­Ryanair 

Alleen is Ascot, net als de andere grote paardenraces, de laatste jaren steeds toegankelijker geworden voor het grote publiek. Zoals Easyjet en ­Ryanair ervoor zorgden dat vliegen niet langer bleef toebedeeld aan hen die het zich financieel konden veroorloven, zo is de exclusiviteit er voor de ‘Races’ ook al een tijdje van af. En dat brengt de nodige culturele botsingen met zich mee.

Want in plaats van de pedante bankdirecteur tref je nu sneller een asfalteerder van snelwegen – in keurig driedelig grijs – in de rij bij de bookmakers.

Daarnaast bleek barpersoneel de hoeveelheid bier en wijn totaal verkeerd ingeschat te hebben. De huidige Ascot-bezoeker nipt niet de hele dag meer uit een champagneflute, maar wil graag een versgetapte lager of pale ale. Menige bar moest al twee uur voor sluitingstijd dorstige bezoekers teleurstellen met de mededeling dat er werkelijk geen biertje meer was te krijgen.

Vechten met de stropdas om

En al die heren met pakken mochten er aan het begin van de dag nog zo beschaafd uit hebben gezien, toen de schemering viel, ontstonden er over ogenschijnlijk niets plots toch opstootjes, vechtpartijen en bloedige vuistknallen tussen mannen – met de stropdas nog om.

Sommige vrouwen struikelden van dronkenschap over rondzwervende plastic bekertjes. Op de terugweg waggelden velen met de hakken in de hand op blote voeten naar de rij met taxi’s. Queen Anne zou zich omdraaien in haar graf als ze zou zien dat haar aristocratische paardenfeestje een ordinair zuipfestijn is geworden.

Lees ook: 

Naar oeroude Britse traditie krijgt Willem-Alexander een kousenband aan zijn been gegespt

Voor liefhebbers van Brits sprookjesachtig koninklijk vertoon zijn er mooie dagen op komst. Maandag wordt koning Willem-Alexander toegelaten tot een oeroude Britse ridderorde, dinsdag gaat hij naar de paardenrennen te Ascot.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden