De oudjes laten van zich horen

Hee, daar hebben we Rutger Hauer, uitgedost als vampierkenner Abraham Van Helsing. In de nacht van zaterdag op zondag ging de nieuwste Dracula-verfilming van de 71-jarige Italiaanse horror-maestro Dario Argento in Cannes in première.

Middernacht, een uitstekend moment om de prins der duisternis los te laten, en terug te keren naar Transsylvanië, waar Bram Stoker zijn klassieke roman rond de bloeddorstige graaf ooit situeerde. Meer dan vijftig keer is het verhaal inmiddels verfilmd, in allerlei versies, onder meer door Coppola en Polanski, en je moet van goeden huize komen wil je daar iets nieuws aan toevoegen. Argento's list is een Dracula voor de 3D-generatie, uitgerust met 3D-brilletjes, en zuchtend naar special effects. Rutger Hauer is vooral de B-filmster die met een geweldige perkamenten kop nog een keer zijn trucje komt doen.

Opvallend is het ondertussen wel dat Hauer - die niet aanwezig was bij de première - het enige Nederlandse gezicht is dat hier het bioscoopdoek haalt met een internationale productie. Het is de oude generatie die van zich laat horen. Zo staat het nieuwste project van Paul Verhoeven al de hele week in paginagrote advertenties in de vakbladen, showbizz-bijbel Variety voorop.

'Tricked', zoals 'de nieuwe Verhoeven' hier heet, gaat in het najaar waarschijnlijk in première op het Nederlands Film Festival, en moet in Cannes kopers trekken op de markt. Verwarrend wel, een Portugese journalist die me erover aansprak, en die bezig is om in Portugal een Verhoeven-retrospectief op te zetten, dacht dat het om een nieuwe speelfilm ging. Ik probeerde het, maar of mijn uitleg over een 50 minuten durende 'user generated movie', gefinancierd door digitale tv-aanbieder Ziggo, helemaal aankwam?

Ondertussen zijn we op de helft van de competitie om de Gouden Palm. Elf van de tweeëntwintig kandidaten zijn de afgelopen dagen gepresenteerd en dat leverde favorieten op, zoals Haneke's liefdesfilm 'Amour' en Mungiu's kloosterdrama 'Beyond the Hills', op de voet gevolgd door Audiards robuuste Rivièra-romance 'Rust & Bone', maar ook uitglijders, met als voorlopig dieptepunt 'Like Someone in Love', het Japanse uitstapje van de Iraanse regisseur Abbas Kiarostami. Grote teleurstelling onder de Kiarostami-fans die gisteravond een uur in de regen hadden staan wachten, en een opmerkelijk gemakzuchtig verhaaltje kregen voorgeschoteld over een oude Japanse schrijver en vertaler die het aanlegt met een Japans schoolmeisje.

Een tegenvaller was ook 'Reality' van de Italiaanse regisseur Matteo Garrone die groot succes vierde met 'Gomorra', maar nu in Fellini-stijl een mat verhaaltje bracht over een Napolitaanse visverkoper die geobsedeerd raakt door deelname aan het tv-programma 'Big Brother'. Over de Italiaanse commerciële televisie valt best een boom op te zetten, maar Garrone's kritiek op de realityshow Big Brother smaakte vooral naar oude koek.

Relletjes, of controverses, zijn tot nu toe uitgebleven. Sommigen namen hun toevlucht tot de kritiek dat er dit jaar geen vrouwelijke filmmakers voor de competitie zijn geselecteerd. Tja, moeten we soms ook het gebrek aan homoseksuele thematiek aankaarten? Het gebrek aan Zuid-Afrikaanse films? Of het feit dat er twee landen zijn, Oostenrijk en Zuid-Korea, met twee films in competitie?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden