De oorlog nadert ook al Artjomovsk, nu nog de poort naar de veiligheid

Oekraïense eenheden houden vol dankzij kleding en voedsel van vrijwilligers

Chauffeur Aleksej Voskolej is net terug uit Popasnaja, een stadje vijftien kilometer verderop in de provincie Loegansk. "Ik was net de Oekraïense controlepost aan de rand van de stad voorbij", zegt hij geagiteerd. "Toen ik in mijn achteruitkijkspiegel keek, zag ik hoe de post door granaten werd getroffen. Ze hadden me al gezegd dat ze voortdurend onder vuur lagen."

Aleksej helpt met het vervoer van hulpgoederen en van mensen die het oorlogsgeweld willen ontvluchten. Dat komt nu angstvallig dichtbij. Popasnaja ligt al dagen in de vuurlinie. De meeste inwoners zijn vertrokken. Artjomovsk is voor hen de poort naar de veiligheid.

De oorlog kruipt steeds dichter naar Artjomovsk toe. Het stadje ligt aan het begin van een smalle uitstulping van door Oekraïense troepen gecontroleerd gebied, die tientallen kilometers doordringt in het rebellengebied. Nu is ook in deze stad het geraas van de beschietingen met Grad-raketten verderop te horen. Niemand kijkt op van gewapende militairen die in het centrum patrouilleren. En hoewel de plaatselijke overheid lijkt te doen alsof alles wel los zal lopen, overwegen sommige bewoners al te vertrekken voor het te laat is.

In het hart van de Oekraïense strook die bij Artjomovsk begint, ligt het stadje Debaltsevo, dat al sinds de zomer bijna dagelijks onder vuur ligt, en de afgelopen twee weken systematisch is bestookt met raketten en artillerie. De rebellenleider van de 'volksrepubliek Donetsk', Aleksandr Zachartsjenko, heeft onlangs beloofd de wig af te sluiten en Debaltsevo te omsingelen. Daardoor zouden duizenden Oekraïense militairen in de val komen te zitten en zou dit de grootste Oekraïense nederlaag worden.

De afgelopen dagen is zware strijd geleverd bij pogingen van de rebellen van twee kanten het gat te dichten. Ze slaagden erin het stadje Oeglegorsk te heroveren op de Oekraïners. Ook Nikisjino, ten zuiden van Debaltsevo, is in handen van de rebellen. "Drie maanden lang hebben we het met hand en tand verdedigd", zegt Vadim, een officier van het Oekraïense leger die zijn achternaam niet kwijt wil, met spijt. Zelfs al is van het plaatsje weinig meer over.

Vadim (34) komt uit het westen van het land. Hij heeft geen goed woord over voor de legerleiding in Kiev, die onvoldoende materieel stuurt en naar zijn mening de troepen goeddeels aan hun lot overlaat. In vier maanden aan het front heeft hij eenmaal tien dagen verlof gehad. "Zonder hulp van vrijwilligers die ons kleren en voedsel geven, redden wij het niet."

Gevraagd of de separatisten de lus rond Debaltsevo kunnen dichttrekken, knipt hij met de vingers. "Geen probleem. Ze hoeven maar vijf kilometer te overbruggen." Mits ze voldoende materieel hebben en het belangrijkste obstakel uit de weg weten te ruimen. Grijnzend: "Dat zijn wij." Hij laat videobeelden zien van zijn mortiereenheid, die volgens hem de afgelopen dagen overuren heeft gemaakt.

Ook plaatsen die tot nu toe gevrijwaard bleven van het geweld als Svetlodarsk en Mironovski krijgen nu de volle laag. Onder de burgerbevolking zijn tijdens recente gevechten tientallen doden gevallen. Beide partijen in het conflict melden de tegenstander zware verliezen te hebben toegebracht. "Die cijfers worden in Kiev vaak overdreven", zegt Vadim, die zelf zojuist aan de dood is ontsnapt toen hij op de weg naar Debaltsevo onder vuur kwam te liggen. "Niemand kan dat precies tellen. De separatisten noemen ook onrealistische cijfers. De waarheid zal wel in het midden liggen. Maar er zijn heel veel doden, dat is zeker."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden