De omgang van joden, christenen en moslims met elkaars boeken

De auteur is predikant en islamoloog

JAN SLOMP

Ik zou willen voorstellen dat theologen uit jodendom, christendom en islam een conferentie houden over het onderwerp 'Hoe gaan we met elkaars heilige boeken om?'

In relaties met moslims doet zich een vergelijkbaar fenomeen voor als dat waarvan sprake is in de discussie over Ter Lindens bijbelvertelling 'Het verhaal gaat. . .'. Christenen ergeren zich aan de manier waarop moslims met de bijbel omgaan en zij stoten zich aan de wijze waarop christenen teksten uit de Koran gebruiken.

Profeet

Ik heb er geen moeite mee wanneer de boodschap van de Koran vele verwijzingen naar met name het Oude Testament bevat. Met name Mozes en Abraham komen vaak ter sprake. Jezus wordt minder genoemd maar heeft wel een prominente positie.

Ik frons wel mijn wenkbrauwen als moslim-schrijvers in de Bijbel teksten menen te kunnen aanwijzen die op de komst van de Profeet zouden wijzen. De meest bekende teksten zijn Deuteronomium 18 vers 18, waarin de profeet, die God zegt te zullen verwekken uit het midden van hun broederen, volgens hen Mohammed zou zijn. Joodse en christelijke exegeten wijzen zo'n uitleg af.

Wanneer in Johannes 14 vers 26 sprake is van de belofte van de Trooster (Grieks: parakleet) zeggen sommige moslim auteurs: je moet 'perikluut' lezen, dat betekent Mohammed, geprezene in het Grieks.

Moslims hebben op hun beurt klachten over christelijk gebruik van de Koran. Ze verwijten christenen dat dezen Koranteksten gebruiken om te bewijzen dat Jezus al-Masih (Messias) de Zoon van God is. Dit uiteraard tegen de kennelijke bedoeling van de Koranische boodschap in.

Prof. Wessels wijst erop dat moslims op hun beurt weer christenen, maar met name ook joden ervan beschuldigen met de teksten te hebben geknoeid. Als dat niet het geval zou zijn zouden volgens hen Koran en Bijbel immers tot in detail met elkaar moeten kloppen.

Sommige moslim fundamentalisten gaan zelfs zo ver dat ze een zeventiende-eeuws Spaans evangelie van Barnabas voor echter houden dan de vier kanonieke teksten in het Nieuwe Testament. In dit zeer late pseudo-evangelie wordt Mohammed aangekondigd als de Messias en wordt Judas in de plaats van Jezus gekruisigd. Vanwege die inhoud wordt het overal in de moslimwereld gelezen.

Het is blijkbaar moeilijk om de verschillen die er bestaan wederzijds te accepteren. In 1977 is in Frankrijk al een groep moslim- en christelijke theologen aan het werk gegaan om met elkaar te praten over hoe elkaars heilige boeken te lezen. Het resultaat werd gepubliceerd onder de titel 'The challenge of the Scriptures'.

We zouden een stap verder komen als we er een driehoeksgesprek van zouden maken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden