De Olympische vorm is nog ver te zoeken bij de Nederlandse schaatsers

Antoinette de Jong zorgde voor een verrassing door de 3000 meter te winnen. Een uitschieter in het Nederlandse kamp. Beeld ANP
Antoinette de Jong zorgde voor een verrassing door de 3000 meter te winnen. Een uitschieter in het Nederlandse kamp.Beeld ANP

De Nederlandse prestaties tijdens de wereldbekerwedstrijden in Heerenveen vielen tegen. Antoinette de Jong redde de eer bij de vrouwen.

Johan de Wit wil toch wel even iets duidelijk maken: de Japanse vrouwen waren niet in piekvorm tijdens de wereldbekerwedstrijden van afgelopen weekeinde in Heerenveen. Sterker nog; ze hadden last van een jetlag, vertelde de Nederlandse bondscoach.

Maar zelfs met jetlag wisten Nao Kodaira (31) en Miho Takagi (23) de sprintafstanden bij de vrouwen allemaal te winnen. Ook op de 1500 meter gebeurde dat met overmacht. Ga maar na: op de 500 meter schaatste Kodaira een baanrecord, op de 1000 meter bleef ze 0,09 seconde boven de beste tijd ooit in Thialf. Op de 1500 meter won Takagi met bijna 0,8 seconde voorsprong op Jorien Ter Mors. En vrijdag was al een wereldrecord op de ploegenachtervolging gereden.

Voor Japan geldt eigenlijk hetzelfde als voor Nederland. De olympische tickets worden pas tussen Kerst en Nieuwjaar verdeeld, tijdens het Japanse kwalificatietoernooi. Maar dat de schaatssters nu al zo snel waren, daar was bijvoorbeeld Marrit Leenstra tijdens de ploegenachtervolging wel even van geschrokken. Hun wereldrecord was toch wel erg snel - en het verschil met Nederland groot. “Dat is wel een probleempje voor ons.”

Niet goed genoeg

De piek is er dus nog niet bij de Japanners, zegt De Wit, die overigens Kodaira niet coacht. “Dat is echt flauwekul. Er valt nog genoeg te doen. We zijn wel weer wat beter dan vorig jaar, komen ook net terug van een hoogtestage. Dit was niet enorm goed. Er worden afspraken niet nagekomen. Zo benadrukken we het ook.”

Wat wel duidelijk is: het gaat hard dit olympisch jaar. En de teneur afgelopen weekeinde was dat Nederland er in het vrouwentoernooi wel bij staat, maar nog niet goed genoeg is. Bij de mannen is dat overigens net zo (zie kader). Ireen Wüst, die zelf zonder medailles bleef maar gisteren eens niet chagrijnig oogde, noemde het zelfs een wake-up call.

Op sommige afstanden was het zoeken met verrekijkers, loepen en vergrootglazen, bijvoorbeeld op de 500 meter voor vrouwen. Op andere afstanden was het verschil kleiner. Ter Mors reed sterke tijden, maar kon niet op tegen het Japanse geweld. Deels gehinderd door een rugblessure kwam ze tot 1.14,65 op de 1000 meter. Dat was 0,6 seconde langzamer dan Kodaira. Na afloop was ze nuchter. “Dat Kodaira snel is, dat wisten we echt wel. Ik doe wat ik zelf kan controleren. En zoveel 1.14’s heb ik in Thialf niet gereden.”

Oranjefront

Was er dan helemaal niets te melden van het oranjefront? Jawel, maar het was wachten tot de laatste afstanden van het weekend voordat er daadwerkelijk werd gewonnen. Antoinette de Jong redde op de drie kilometer voor Nederland de eer. Met haar 4.03,53 behaalde ze bovendien de eerste wereldbekeroverwinning in haar carrière. “Ik denk dat bijna niemand blijer is met zo’n overwinning dan ik. En over het algemene niveau: ik denk dat wij het goed doen. Maar het kan nog beter.”

Is dat erg, dat De Jong een uitschieter was, en geen gemeengoed? Vrijwel alle schaatssters wuifden die vraag weg. Alsof ze cadeautjes uitdeelden. Wüst: “Laat ze het nu maar pakken.” De Jong: “Die buitenlanders mogen nu ook wel eens blij zijn.” Ter Mors: “Als we alles winnen, is het slecht voor de schaatssport. Als we niets winnen, is het ook niet goed. En proberen we er een beetje tussenin te rijden zoals nu, dan is het ook geklaag. Je hoort het elke keer.”

Het lijkt het vergoelijken van een slecht weekend. Want Ireen Wüst was niet ‘fit en fris’. Ze sprak van een zwaar weekend, hoopt dat de overload aan wedstrijden haar later dit jaar gaat helpen. “Dat ik niet goed ben in het begin van een jaar, dat is altijd zo. Vind ik het leuk? Nee. Maar als ik fit en fris ben, gaat het een stuk sneller.”

De Wit wil zijn zegeningen nog niet tellen. “Deze tijden zijn niet goed genoeg om olympisch kampioen te worden. We zijn wel blij, maar we gaan op tijd naar bed. We zullen sterk moeten blijven.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden