De Oei ik groei!-app

Marjolijn van Heemstra is theatermaker en schrijver. Ze onderzoekt wat het moderne leven over kersverse ouders uitstort. Reacties naar info@marjolijnvanheemstra.nl

Vanmorgen verwijderde ik een aantal apps van mijn overvolle telefoon, waaronder Oei-ik-groei! - de app die in de eerste anderhalf jaar de mentale sprongen van je kind bijhoudt. Ik had ruimte nodig en, ik schreef het vorige maand al, de laatste sprong is nabij. Nog twee maanden en dan tasten we voortaan in het duister bij huil- en driftbuien en is het wachten op de verhelderende werking van taal.

Van alles wat ik van mijn telefoon gooide, was deze app me het meest dierbaar. Het is de manier waarop ze bij Oei-ik-groei (Of, kortweg, Oei!) over baby's schrijven, als mensen die voortdurend aan het worden zijn. Dat vond ik een openbaring: uitgaan van wat iemand wordt, in plaats van is. Ik realiseerde me hoe vaak ik mensen veroordeel omdat ze dingen doen die niet bij hen passen, of: niet passen bij wie ze in mijn ogen zijn, zonder me af te vragen wie ze aan het worden zijn.

Toen ik eenmaal die ene diepere laag ontdekte, bleven de Oei!-inzichten komen:

Elke crisis moet je in eerste instantie met liefde en aandacht tegemoet treden. Ziekte draagt de potentie van verandering in zich.

Klink ik al als Eckhart Tolle? Het kostte me 89 cent en ik hoefde er niet voor in stilte-retraite. De app herinnerde mij maandelijks via een 'sprong-alert' aan de meest fundamentele wijsheden. Panta Rhei. We zijn niet constant, in de basis al niet. We vechten ons met behulp van crisissen door het leven. En het is in de crisis dat we nieuwe vaardigheden opdoen. Als ik mijn zoon moet omschrijven, is het maar net van welke maand ik uitga. In november was hij zoeter dan een Rolo, in december een regelrechte terrorist. Soms slaapt hij door, soms spookt hij tot de ochtend, soms aait hij Duplo, soms smijt hij een bord kapot. Er is maar één ding waar ik werkelijk van op aan kan: na elk stevig ziekbed kan hij iets nieuws.

Ik begrijp dat er voor volwassenen geen soortgelijke app bestaat. Onze fases zijn grilliger en bovendien is een basisvoorwaarde voor vredig samenleven dat we ons aanpassen en onze crisissen en 'sprongen' met bijbehorende stemmingswisselingen in toom houden. Maar wat zou het een bevrijding zijn te kunnen zeggen:

Ik ben niet moeilijk, ik zit in een fase-sprong. En als ik 's nachts door het huis spook en driftig doe en gefrustreerd en mijn eten uitspuug en hier en daar een bord kapotgooi, is dat alleen maar omdat ik iets aan het worden ben.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden